ΤΟ ΑΝΙΕΡΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ

5/5 (9)

Η Εκκλησία, όση οικονομική ενίσχυση και αν λάβει, με όσα χρυσά και αν τη γεμίσουν οι βλάσφημοι πολιτικοί, αν δεν ορθοτομεί τον Λόγο της Αληθείας, προκοπή δε θα δει!

Ο Πρωθυπουργός αποφάνθηκε θετικά στο αίτημα της Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας για την αρωγή της Ελληνικής Πολιτείας μέσω της μερικής συμβολής στις ετήσιες δαπάνες μισθοδοσίας του λαϊκού προσωπικού των εκκλησιαστικών φορέων. Η Ελληνική Κυβέρνηση έσπευσε να ενισχύσει τους σχετικούς φορείς, οι οποίοι είναι αυτοχρηματοδοτούμενοι, και όπως σημειώνει το σχετικό δημοσίευμα, βοηθούν στην επιτέλεση του ποιμαντικού και φιλανθρωπικού έργου της
Εκκλησίας, το οποίο παρά την κρίση και την ελαχιστοποίηση των εσόδων, λόγω της αναστολής λειτουργίας των Ιερών Ναών, δεν σταμάτησε να προσφέρεται, ενώ και κανένας λαϊκός εργαζόμενος δεν απολύθηκε κατά το διάστημα αυτό. Η Ελληνική Κυβέρνηση φυσικά και δεν προσφέρει οικονομική ενίσχυση από θαλπωρή προς το ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά μεριμνά ώστε όλα όσα χρηματικά κονδύλια προσφέρει, να βάλουν την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας σε μία “υποθήκη”. Οι άθεοι ηγέτες της χώρας μας έχουν αποκτήσει συμμάχους, καθήμενους στα επισκοπικά έδρανα, και ομοθυμαδόν μηχανεύονται την αποχριστιανοποίηση αυτής της χώρας.

Η Εκκλησία από την άλλη, μπορεί και συναινεί -και ευλογεί θα λέγαμε- το κλείσιμο των ναών. Αυτό είναι πρόδηλο από το γεγονός ότι εξαντλεί τη μαχητικότητά της για να αγωνιστεί και λάβει δωρεές όχι ουράνιες, αλλά κοσμικές, κρατικές και κυρίως, προερχόμενες από μια αντίχριστη Κυβέρνηση. Πώς στ’ αλήθεια είναι δυνατόν, να “δωροδοκούνται” οι ρασοφόροι από τους ανθρώπους που ευθύνονται για την οικονομική δυσπραγία της Εκκλησίας (εφόσον οι κυβερνητικοί κλείδωσαν τα παγκάρια); Αλλά, πρόκειται για ένα αλισβερίσι συμμάχων! Μία κατάπτυστη σχέση Εκκλησίας-Κυβέρνησης που βασίζεται σε ένα προδοτικό «δούναι και λαβείν», δηλαδή «θα μου δώσεις την πολύτιμη Ορθοδοξία» και «θα σου δώσω τα αργύρια της προδοσίας». Δεν έχουμε να κάνουμε λοιπόν μία κίνηση δωρεάς και αμέριστης συμπαράστασης από την πλευρά της Κυβέρνησης, αλλά με μία κίνηση οικονομικής επιβράβευσης στην υπόδουλη Εκκλησία! Λίγα τα κυβερνητικά “ψίχουλα”, μα το πνευματικό αντάλλαγμα μεγάλο…

Ο ιερείς, σύμφωνα με το πρόσταγμα της Κυβέρνησης, κρέμασαν τα πετραχήλια τους, έβαλαν απαγορευτικές κορδέλες στα στασίδια, κλείδωσαν τους ιερούς ναούς, και τελικά αιτήθηκαν οικονομικές ενισχύσεις από την ίδια την άθλια Κυβέρνηση που μάχεται τον Χριστό της καρδιάς μας και κλείνει τους ναούς. Σηκώνουν φωνή τα νεοεποχίτικα ράσα μόνο όταν πρόκειται για λίγα γρόσια. Όταν όμως προκύπτει κάποιο πνευματικό θέμα ή μάλλον όταν προκύπτει ένα θέμα που κοντεύει να διαλύσει τη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, τότε τηρούν την άκριτη υπακοή στον πρώτο Καίσαρα, τότε τηρούν τη σιγή ιχθύος, όπως ακριβώς τηρεί και ο κάθε συνένοχος σε ένα “έγκλημα”. Δήθεν πονούν και κλαίγουν γοερά που το ποίμνιο είναι αλειτούργητο και τάχα εύχονται να σταματήσει αυτή η κορωνοϊοτρέλα και να έρθει επιτέλους η Αναστάσιμη μέρα που όλος ο ελληνικός λαός θα δοξάζει την Ορθοδοξία μέσα στον Οίκο του Θεού, ενώ στην πραγματικότητα αρέσκονται στη μόνιμη αργία που τους έχουν θέσει οι Καίσαρες, επειδή πληρώνονται καλά!

Έχουν απωλέσει τον Χριστό της Ορθοδοξίας από την καρδιά τους, γιατί αν δεν είχαν αρνηθεί τον Κύριο, τότε εμφορούνταν από το πνεύμα των Αγίων Πατέρων. Και όχι απλά δε θα καταδέχονταν την οικονομική ενίσχυση των διωκτών της Εκκλησίας, αλλά για να δοξάσουν τον Κύριο και να κρατήσουν την Ορθοδοξία ανόθευτη, δε θα έπαυαν να λειτουργούν ούτε μία μέρα και δε θα συναινούσαν σε κανένα βλάσφημο μέτρο που αρνείται την Ιαματική Χάρη του Θεού! Οι εκκλησιαστικοί όμως, κάνουν φίλους τους διώκτες του Κυρίου και αποταμιεύουν τα χρήματα που τους χαρίζονται, τα οποία είναι χρήματα δαιμονικά!

Έχουν τη δύναμη τα χρήματα όταν δεν αξιοποιούνται προς δόξα του Αληθινού Θεού, να γίνονται δαιμονικά παλιόχαρτα που καμία ουσία δεν έχουν. Γι’ αυτό η Εκκλησία, όση οικονομική ενίσχυση και αν λάβει, με όσα χρυσά και αν τη γεμίσουν οι βλάσφημοι πολιτικοί, αν δε ορθοτομεί τον Λόγο της Αληθείας, προκοπή δε θα δει! Η οικονομική ευμάρεια που στηρίζεται στους αρνητές της Ορθοδοξίας, δεν μπορεί να καλύψει τη φτώχεια από πνεύμα Χριστού. Το χρυσάφι στην ορθόδοξη καρδιά είναι αυτό που υπολογίζει ο Κύριος, όμως αυτό το καταχράστηκαν οι οικουμενιστές, και απέμειναν έρμαια μπροστά στις ορέξεις της Κυβέρνησης.

Τελικά, είμαστε άξιοι ώστε να δει ο Κύριος της Δόξης αν η καρδιά μας είναι ολόχρυση από πλούτο Ορθοδοξίας; Aν μπορούμε να πληρώσουμε όσο όσο για βαδίζουμε εντός της μόνης οδού σωτηρίας; Έχουμε παρακαταθήκη ορθόδοξη για να χαρίσουμε στον Κύριο; Στον πειρασμό επάνω, στη δίωξη, εκεί που ο Καίσαρας μας «μπήγει το μαχαίρι στην πληγή», έχουμε περιουσία πνευματική για να αποτρέψουμε την πτώση της ψυχής, να γλυτώσουμε από την αδηφάγα κόλαση;

Επιπρόσθετα, ο Πρόεδρος και τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ευχαρίστησαν την Ελληνική Κυβέρνηση και ευχήθηκαν κάθε παρά Θεού ευλογία, δύναμη και σοφία, ώστε να αντιμετωπίσει επιτυχώς την δεινή κατάσταση της Πατρίδας εκ της πανδημίας του κορωνοϊού. Αυτή είναι μία έκφραση απεριόριστης τραγικής ειρωνείας, διότι η Εκκλησία λόγω των απαράδεκτων κυβερνητικών εντολών, έχει βρεθεί στην πιο δεινή θέση, όμως η διοίκησή της δεν μπορεί να συναισθανθεί το μέγεθος της καταστροφής. Οι υψηλά ιστάμενοι εκκλησιαστικοί αντιμετωπίζουν τον γολγοθά που διανύει η ζώσα Εκκλησία, με απόλυτη ωμότητα, αφού η έλλειψη βιώματος της Ορθοδοξίας τούς στερεί τα δάκρυα της εν κορωνοϊώ Σταύρωσης του Σωτήρα Χριστού. Αυτοί, όχι μόνο δε θρηνούν γι’ αυτό το κατάντημα των ανθρώπων, αλλά σαν Φαρισαίοι επικροτούν κάθε πονηρό ελιγμό της Κυβέρνησης που βάζει στο στόχαστρο την Εκκλησία. Ω! πώς γίνηκε η Εκκλησία ακέφαλη από κεφαλές ορθόδοξες!

O πυρήνας της ζωής αυτής της χώρας, της όντως ζωής -της πνευματικής δηλαδή- και η βάση για την υγεία και επιβίωση της ψυχής, που είναι η Εκκλησία, ατιμάσθηκε. Το κράτος τόλμησε και ξεκίνησε έναν ανίερο και ανέντιμο πόλεμο κατά της Εκκλησίας και από το μόνο που λαμβάνει από αυτή, είναι ευχαριστίες και επαίνους. Η διοικούσα Εκκλησία, δεν μπορεί να επιπλήξει τους χρηματοδότες της! Μόνο τους λίγους αντάρτες της Ορθοδοξίας, που δε λογαριάζουν από τις φοβέρες του κράτους και ξεχύνονται να ανάψουν τη φωτιά της πίστης, τον έρωτα για το πατροπαράδοτο σέβας, αυτούς ξέρουν πώς να τους αφανίσουν! Αλλά, μήπως η διοικούσα Εκκλησία συλλογίζεται το κακό που έχει επέλθει στο σώμα της; Μήπως συλλογίζεται ότι στην εκκλησιαστική ιστορία -αν συνεχίσει έτσι- δε θα γράφει με χρυσά γράμματα οι ποιμενάρχες της, αλλά ως προδότες και συνεργοί των άπληστων και βλάσφημων κυβερνητικών που λυσσομανούν να αλλοιώσουν την αυθεντικότητα της Πίστης μας.

Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία να αναφερθεί είναι πως εγκρίθηκε ο τίτλος «Συνύπαρξις – Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων» του Κέντρου Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών – Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων, καθώς και η ετήσια έκθεση περί των δομών φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων. Μάλιστα, πληροφορηθήκαμε πως τον ένα χρόνο λειτουργίας του εν λόγω Προγράμματος φιλοξενούνται στις τέσσερις δομές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη 154 παιδιά διαφόρων εθνικοτήτων. Πράγματι, η Εκκλησία δείχνει μία αξιοπρόσεχτη φιλευσπλαχνία για οτιδήποτε ξενικό, όχι επειδή αποσκοπεί να γαλουχήσει τα πλήθη ορθόδοξα και να γνωστοποιήσει σε όλη την Οικουμένη την Αλήθεια της Ορθοδοξίας, αλλά επειδή έτσι επιβάλλουν οι χρηματοδότες της. Αυτοί λοιπόν οι πολέμιοι της ορθόδοξης ενότητας, γνωρίζουν πολύ καλά πως αν εμποτίσουν τις πνευματικά αδρανοποιημένες καρδιές των ποιμεναρχών με την ιδέα της πολυπολιτισμικότητας στο όνομα της αγάπης, εύκολα θα τους κάνουν να ενστερνιστούν και την ανάγκη για ολοκληρωτική εγκαθίδρυση του διαθρησκειακού πνεύματος.

Έτσι, η Εκκλησία μοιάζει περισσότερο με ένα φιλανθρωπικό οργανισμό, που όμως στερείται πνεύματος Ορθοδοξίας και η κάθε προσφορά της δεν μπορεί να ανθίσει. Είναι ξεκάθαρο ότι επειδή οι εντολές λαμβάνονται άνωθεν (από μασονοδαρμένους νοσηρούς εγκεφάλους), η Εκκλησία δεν εφαρμόζει ούτε κατά διάνοια το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα Έθνη (Ματθ.28,19)», αλλά διαστρεβλώνει την ευαγγελική νουθεσία και μετατρέπεται αργά και μεθοδικά -ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις- σε μία «οικουμενιστική φωλιά» που διδάσκει τον κολασμό της ψυχής στο όνομα για χάρη της ανεκτικότητας των άλλων θρησκειών.

Μπορεί να λαμβάνετε χρηματικές ενισχύσεις, μα είστε πάμφτωχοι πνευματικά! Στώμεν Καλώς οικουμενιστικά θεριά! Ζει Κύριος ο Θεός!

Άρθρο του πρωτοπρ. Νικολάου Μανώλη
Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwitterlinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *