ΠΩΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΑΔΕΣΠΟΤΑ,(βίντεο)

4221396001_4188317047001_DOG-THUMBΓράφει ο Μ.Ν.Χειλαδάκης

Οι Μουσουλμάνοι κάνουν ένεση με οξύ σε αδέσποτα σκυλιά προκαλώντας τους έναν αργό, βασανιστικό θάνατο.

Τα σκυλιά ουρλιάζουν με σπαρακτικές κραυγές καθώς οι εσωτερικοί ιστοί τους και τα όργανά τους καίγονται με το οξύ.

Το παρακάτω είναι ένα βίντεο που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο μουσουλμάνοι ξεφορτώνονται τα αδέσποτα σκυλιά. Αντί να χρησιμοποιήσουν μια θανατηφόρα μέθοδο η οποία τουλάχιστον θα ήταν λιγότερο κτηνώδης, επιλέγουν το πιο φτηνό δηλητήριο, ένα οξύ το οποίο διαβρώνει τα εντόσθια του ζώου όσο αυτό είναι ακόμα ζωντανό.

Μπορεί ο καθένας να δει το σκυλί να ουρλιάζει με έναν τρόπο που δεν έχουμε ακούσει ποτέ στο παρελθόν, καθώς αυτός είναι ο φρικτός πόνος που νοιώθει.

Χρειάζεται αρκετά λεπτά για να ψοφήσει. Ύστερα το ρίχνουν δίπλα σε έναν σορό από άλλα ψόφια σκυλιά ενώ ταυτόχρονα κάνουν ένεση στο επόμενο θύμα το οποίο είναι ένα κουτάβι.

Μ.Ν.ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

1 Response

  1. Πώς πρέπει οι μουσουλμάνοι να συμπεριφέρονται στα ζώα;

    Λέει ο Ύψιστος:

    “Και δεν υπάρχει ούτε ένα ζώο στη γη, ούτε ένα πουλί που πετά με τα φτερά του, που να μην αποτελεί μέλος κοινότητας όπως και σεις. Τίποτα δεν παραλείψαμε στο Βιβλίο (Κοράνι) και τα πάντα θα συναθροιστούν μπροστά στον Κύριο τους.” (Κοράνι, 6:38)

    Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε: “Ένας άντρας που περπατούσε κατά μήκος ενός δρόμου, ένιωσε πολύ διψασμένος. Φτάνοντας σ’ ένα πηγάδι, κατέβηκε μέσα του, ήπιε μέχρι που χόρτασε και ανέβηκε. Τότε είδε έναν σκύλο με τη γλώσσα του να κρέμεται, που προσπαθούσε να γλείψει λάσπη για να σβήσει τη δίψα του. Ο άντρας σκέφτηκε: {Αυτός ο σκύλος νιώθει την ίδια δίψα που ένιωθα εγώ} και ξανακατέβηκε στο πηγάδι, γέμισε το παπούτσι του με νερό και έδωσε στον σκύλο να πιει. Ευχαρίστησε τον ΑΛΛΑΧ και του συγχώρησε τις αμαρτίες του”. Ρώτησαν τότε τον Προφήτη: “Απεσταλμένε του Θεού, αμοιβόμαστε για την καλοσύνη μας προς τα ζώα;” και ο Προφήτης απάντησε: “Υπάρχει αμοιβή για την καλοσύνη προς κάθε ζωντανό πλάσμα, ζώο ή άνθρωπο” (Sahih Bukhari, 2466; & Sahih Muslim, 2244;),

    “Μια γυναίκα τιμωρήθηκε γιατί φυλάκισε μια γάτα ώσπου πέθανε (η γάτα). Εξαιτίας αυτού καταδικάστηκε στην Κόλαση. Ενώ την είχε φυλακίσει, δεν έδινε στη γάτα φαγητό και νερό, ούτε την ελευθέρωσε να φάει απ’ τα κινούμενα της γης” (Sahih Bukhari, 2365; & Sahih Muslim, 2422;).

    Ακόμα και όταν σφάζουμε ένα ζώο για τροφή, αυτό πρέπει να γίνεται με τρόπο που δεν θα προκαλεί περισσότερο πόνο στο ζώο. Ο προφήτης είχε πει: “Όταν σφάζετε ζώο, κάντε το με τον καλύτερο τρόπο. Πρέπει κάποιος να ακονίσει το μαχαίρι του για να μειώσει το δεινοπάθημα του ζώου” (Sahih Muslim, 1955; & Sunan Tirmidhi, 1409;).

    Ο Σαχλ ιμπν Αλ-Χανδαλίιγια (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι κάποτε ο προφήτης πέρασε μπροστά από μία καμήλα που ήταν τόσο κάτισχνη, που η μέση της είχε φτάσει στο στομάχι της. Βλέποντας την ο προφήτης είπε: “Φοβηθείτε τον ΑΛΛΑΧ σ’ αυτά τα ζώα που δεν μπορούν να μιλήσουν” (Abu Dawud).

    Ο Αμπντουρραχμάν ιμπν Αμπντουλλάχ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι σε μία εκδρομή που είχε πάει ο προφήτης μαζί με κάποιους σαχάμπα (συντρόφους) του, κάποια στιγμή τους άφησε για λίγο μόνους. Αυτοί, είδαν μια φωλιά με ένα πουλί και τα δύο μικρά του πουλάκια και πήραν το ένα. Τότε η μητέρα-πουλί άρχισε να πετάει από πάνω τους κάνοντας κύκλους και χτυπούσε τα φτερά της νευρικά. Όταν επέστρεψε ο προφήτης και το είδε, είπε: “Ποιός προσέβαλε τα αισθήματα αυτού του πουλιού και του πήρατε το μικρό της; Επιστρέψτε το αμέσως” (Sahih Muslim).

    Ο Τζάμπιρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι κάποτε ο προφήτης πέρασε μπροστά από ένα γαϊδούρι που είχε ένα χάραγμα στο πρόσωπο και είπε: “Ο ΑΛΛΑΧ να καταραστεί αυτόν που το χάραξε” (Sahih Muslim).

    Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Όμαρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο Προφήτης καταράστηκε αυτούς που χρησιμοποιούν τα ζώα ως στόχο (Sahih Muslim, vol. 3, no. 1958).

    Ο Ιμπν Αμπ’μπάς (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης απαγόρευσε να βάζουν τα ζώα να παλεύει το ένα με το άλλο (Abu Dawud & Sunan Tirmidhi).

    Κάποτε, ο Ιμπν Όμαρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είδε μια παρέα που είχαν πιάσει μια χήνα και την είχαν βάλει ως στόχο και της πετούσαν βέλη. Όταν είδαν από μακριά τον Ιμπν Όμαρ, αντιλήφθηκαν τον θυμό στο πρόσωπο του. Αυτός τους είπε: “Ποιός το έκανε αυτό; Ο απεσταλμένος του Θεού καταράστηκε αυτούς που το κάνουν αυτό” (Sahih Muslim).

    Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Τζάφαρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι μια φορά ο ίδιος ο προφήτης είδε κάτι παιδιά που πετούσαν βέλη σε ένα κριάρι και τους είπε: “Μη τυρρανάτε το καημένο το ζωντανό” (An-Nasai).

    Η Άισα (ραντιγιαλλάχου άνχα) ίππευε κάποτε μια καμήλα, η οποία δυσκολευόταν να τη μεταφέρει. Η Άισα τότε άρχισε να την πιέζει για να κάνει γρηγορότερα αλλά ο Προφήτης της είπε: “Θα έπρεπε να είσαι ευγενική με αυτό” (Sahih Muslim).

    Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Όμαρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης είπε ότι αυτός που ακροτηριάζει ένα ζώο και δεν μετανοιώνει, ο ΑΛΛΑΧ θα τον ακροτηριάσει την Ημέρα της Κρίσης (Ahmad, Musnad;).

    Ο Προφήτης είπε ότι μία καλοσύνη που θα γίνει σε ένα ζώo, είναι σαν να έγινε καλό στην ανθρωπότητα και μία κακία που θα γίνει σε ένα ζώο, είναι σαν να έγινε στην αθρωπότητα (Mishkat Al-Masabih).

    Κάποτε όπως είπε ο προφήτης, μία πόρνη είδε μπροστά σε ένα πηγάδι έναν διψασμένο σκύλο και του έδωσε λίγο νερό χρησιμοποιόντας το παπούτσι της. Έτσι ο Θεός συγχώρεσε τις αμαρτίες της μόνο και μόνο γι’ αυτήν την καλή της πράξη (Sahih Bukhari, book 56, no. 673;).

    Ο πρώτος Χαλίφης του Ισλάμ, ο Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου), οδήγησε τον στρατό σε ένα μέρος έξω από τη Μεδίνα, πριν φύγουν για τη μάχη της Μούτα και τους είπε: “Μη σφάξετε κανένα ζώο, εκτός για να το φάτε” (Tabari III, p. 123).

    Ο Χαλίφης Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είχε πει ότι θα είναι υπόλογος την Ημέρα της Κρίσης, ακόμα και αν έστω και ένας σκύλος είναι διψασμένος σε όλη την Ισλαμική επικράτεια.

    “Σκορπίστε το σιτάρι[τον Χειμώνα] στις κορυφές των βουνών, ώστε να μην ειπωθεί πως έχει πεινάσει ένα πουλί στις χώρες του Ισλάμ”. Αυτή η ρήση είναι του γνωστού χαλίφη Όμαρ μπιν Αμπντουλ-Αζίζ (681-720 μ.Χ.) που θεωρείται ως ο πέμπτος ‘ορθόδοξος’ χαλίφης του Ισλάμ. Η φροντίδα του δεν περιορίστηκε στους συνανθρώπους του, αλλά περιλάμβανε τα πουλιά, τα ζώα και τα φυτά. Από τότε, είναι έθιμο σε αρκετές μουσουλμανικές χώρες να σκορπίζεται το σιτάρι στα βουνά όταν χιονίζει ώστε να μην πεθάνουν τα άγρια πουλιά, λόγω έλλειψης τροφής.

    Ο Ιμπν Κουντάμα (ραχίμαχουλλάχ) είπε: “Κανένα μέλος ενός ζώου που θα σφαγιαστεί, δεν πρέπει να κόβεται μέχρι το ζώο να έχει πεθάνει τελείως…Είναι επίσης άσχημο να γδέρνεται ένα ζώο πριν το πτώμα να έχει κρυώσει τελείως, όπως είναι άσχημο να κόβεται οποιοδήποτε μέλος αυτού” (Ibn Qudama, Al-Mughni, vol. 13, p. 310).

    Ο Ιμπν Χαζμ (ραχίμαχουλλάχ) είπε: “Δεν επιτρέπεται να σπάζετε τον λαιμό ενός σφαγιασμένου ζώου, μέχρι αυτό να πεθάνει εντελώς” (Ibn Hazm, al-Muhalla, vol. 7, p. 457).

    Όταν τα μουσουλμανικά στρατεύματα κατέκτησαν την Αίγυπτο, ο διοικητής των στρατευμάτων ο Αμρ ιμπν αλ-Ας (ραντιγιαλλάχου άνχου) θέλησε αρχικά να εγκατασταθεί στην Αλεξάνδρεια αλλά ο χαλίφης Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) δεν του το επέτρεψε, όπως μας μεταφέρει ο ιστορικός Ιμπν Αμπντ αλ-Χάκαμ.

    Τα στρατεύματα των μουσουλμάνων στρατοπέδευσαν σε ένα σημείο κοντά στο σημερινό Κάιρο. Εκεί λοιπόν έχτισαν τις σκηνές τους. Η λέξη «Φουστάτ» σήμαινε την στρατιωτική σκηνή/τέντα. Η λέξη έχει περάσει και στην ελληνική γλώσσα, γνωστή από το στρατιωτικό εμβατήριο «των εχθρών τα φουσάτα περάσαν…». Όταν θέλησαν να ξεστήσουν τις σκηνές τους, ο Αμρ ιμπν αλ-Ας ανακάλυψε ότι ένα πουλί είχε φτιάξει τη φωλιά του και είχε γεννήσει τα αυγά του. Τότε ο Όμαρ απαγόρεψε να πειράξουν τη φωλιά και τα αυγά. Ο Αμρ ιμπν αλ-Ας τότε, το θεώρησε αυτό ως σημάδι και αποφάσισε να χτίσει σε εκείνο το σημείο μία νέα πόλη, η οποία και ονομάστηκε «Φουστάτ», απομεινάρια της οποίας βρίσκονται σήμερα στο παλιό Κάιρο (βλ. «Ibn Abd al-Hakam, Futuh misr«).

    Αυτό είναι το Ισλάμ!

    .

    Ακόμα και οι δρόμοι έχουν τα ‘δικαιώματα’ τους στο Ισλάμ.

    Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε: “Αποφύγετε να κάθεστε στα μονοπάτια”. “Δεν έχουμε άλλο μέρος να μαζευτούμε για να μιλάμε απεσταλμένε του Θεού” του είπαν και ο προφήτης τότε τους είπε: “Αν πρέπει να το κάνετε, τότε σεβαστείτε το δικαίωμα του μονοπατιού”. “Και πιό είναι το δικαίωμα του μονοπατιού;” ρώτησαν και ο Προφήτης τους είπε: “Να χαμηλώσει (όποιος κάθεται εκεί) το βλέμα του (και να μη κοιτάει πονηρά τα άτομα του άλλου φύλου), να μη βλάπτει τους άλλους, να απαντάει στους χαιρετισμούς, να συνιστά το καλό και να απαγορεύει το κακό” (Sahih Bukhari).

    Το Ισλάμ μάλιστα απαγορεύει οποιαδήποτε μορφή μόλυνσης της κοινωνίας. Ο Προφήτης είπε: “Να απέχετε από δύο πράγματα για τα οποία οι άνθρωποι καταριούνται τους άλλους”. “Ποιά είναι αυτά τα δύο πράγματα απεσταλμένε του Θεού;” τον ρώτησαν και ο Προφήτης απάντησε: “Το να ουρήσει ή να αφοδεύσει κανείς σε μέρη απ’ όπου περνούν άνθρωποι ή όπου ψάχνουν για ίσκιο” (Sahih Muslim).

    Ο μουσουλμάνος πρέπει να οφελεί όλη την κοινωνία και όλη τη δημιουργία του Υψίστου. Ο προφήτης είπε: “Αν ένας μουσουλμάνος φυτέψει ένα δέντρο ή ένα φυτό οι καρποί του οποίου θα τρώγονται από πουλιά, ανθρώπους ή ζώα, θα αμοιφθεί γι’ αυτό ως πράξη ελεημοσύνης” (Sahih Bukhari),

    “Η απομάκρυνση επιβλαβούς αντικειμένου από τον δρόμο είναι σάντακα (ελεημοσύνη)” (Sahih Bukhari),

    “Όποιος σκοτώσει χωρίς λόγο ένα σπουργίτι, εκείνο θα φωνάξει στον ΑΛΛΑΧ την Ημέρα της Κρίσης: {Ω ΑΛΛΑΧ! Ο τάδε με σκότωσε χωρίς λόγο και όφελος}” (An-Nasai).

    Την ίδια στιγμή το Ισλάμ θεωρεί ότι η αναζήτηση, η εκμάθηση αλλά και η διδασκαλία της γνώσης (πρώτιστα της θρησκευτικής αλλά και κάθε άλλης εποφελούς γνώσης) είναι μέσο που οδηγεί στον Παράδεισο.

    Ο προφήτης είπε: “Όποιος ακολουθεί ένα μονοπάτι στο οποίο αναζητάει τη γνώση, ο ΑΛΛΑΧ θα του ανοίξει ένα μονοπάτι προς τον Παράδεισο” (Abu Dawud).

    Οφείλω εδώ να αναφέρω ότι ο Μαρκήσιος του Duferrin και Ava είχε πει: “Η Ευρώπη οφείλει σε μεγάλο βαθμό στην Ισλαμική επιστήμη, στην Ισλαμική τέχνη και στην Ισλαμική γραμματεία το γεγονός ότι κατάφερε να βγει απ’ το σκοτάδι του Μεσαίωνα” (Speeches in India, London 1890, p.24).

    Και ο Προφήτης καλεί τους μουσουλμάνους να δείχνουν σεβασμό στους λόγιους, στους μεγαλύτερους αλλά και έλεος προς τους μικρότερους και όλους τους άλλους ανθρώπους:

    “Δεν είναι από τους ακολούθους μου αυτός που δεν σέβεται τους μεγαλύτερους του, που δεν δείχνει επιείκια στον νέο και δεν αναγνωρίζει στους λογίους τον σεβασμό που τους οφείλεται” (Ahmad, Musnad;).

    Λέει το Άγιο Κοράνι:

    “…Και όμως ο Κύριος μου απαγόρευσε πράγματι τις αισχρές πράξεις, είτε έγιναν στα φανερά είτε στα κρυφά, τις αμαρτίες και τα αδικήματα κατά της αλήθειας και το να συνεταιρίζετε (άλλους) με τον ΑΛΛΑΧ, εφόσον κανένα δικαίωμα δεν έστειλε γι’ αυτό και να λέτε για τον ΑΛΛΑΧ ό,τι εσείς δεν γνωρίζετε” (Κοράνι, 7:33).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *