Η Μάχη στο Dulce

5/5 (3)

Η μάχη στο Dulce έγινε, προκειμένου να σταματήσει ένα Εξωγήινο Πρόγραμμα γενετικής αναπαραγωγής, χρησιμοποιώντας ως πειραματόζωα, χιλιάδες νέων Γήινων γυναικών.

Κυβερνητικοί επιστήμονες (της μυστικής σκιώδους κυβέρνησης) δούλευαν παράλληλα με μια Εξωγήινη δύναμη, επεξεργάζονταν από κοινού διάφορους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να θέσουν υπό ολοκληρωτικό έλεγχο το γενικό πληθυσμό, ώστε να καταστήσουν την ανθρωπότητα κάτι περισσότερο από ζώα εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούνται στις φάρμες γι’ αναπαραγωγή. Όλα αυτά ξεκίνησαν με μια συνθήκη που υπογράφηκε το 1947 από τον Πρόεδρο Harry Truman, η οποία έθεσε σε κίνηση ένα σχέδιο, όπου η ελίτ έπαιρνε Εξωγήινα τεχνολογικά μυστικά, με αντάλλαγμα να επιτρέπουν στους Εξωγήινους να απαγάγουν ανθρώπους για την σαδιστικά ολέθρια έρευνά τους. Με τον καιρό, οι άνθρωποι της ελίτ θα μπορούσαν να επιβιώσουν και να γίνουν οι κυρίαρχοι των “ανθρώπινων προβάτων” υπό τον απόλυτο έλεγχο των Εξωγήινων, σαν σκυλιά που παρακολουθούν τα πρόβατα σε ένα ανθρώπινο αγρόκτημα !!!

Εξωγήινη Βιογενετική

Στην περιοχή περίπου δύο μίλια κάτω από το Archuleta Mesa στο Jicarilla Apache Indian Reservation κοντά στο Dulce στο Νέο Μεξικό, ήταν μια εγκατάσταση χαρακτηρισμένη τόσο μυστική που η ύπαρξή της ήταν μία από τις πιο προστατευόμενες πραγματικότητες στον κόσμο. Υπήρξε το πρώτο εργαστήριο της Γης το οποίο λειτούργησε από κοινού η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και η Εξωγήινη Βιογενετική. Υπήρχαν κι άλλα τέτοια κέντρα σε Κολοράντο, Νεβάδα, Αριζόνα, για να μην αναφέρουμε και μια σειρά από άλλες περιοχές όπως το Αφγανιστάν και η Ρωσία, αλλά στο Dulce είναι / ήταν το μεγαλύτερο.

Σε μια εποχή οι Αξιωματικοί που είχαν αναλάβει τις μεγάλες στρατιωτικές μονάδες, εξακολουθούσαν να αποτελούν μέρος της γενιάς που θεωρούσε τις νεαρές γυναίκες – μελλοντικές μητέρες, ως ένα θησαυρό που έπρεπε να προστατεύεται, όταν έμαθαν ότι χιλιάδες νεαρές γυναίκες είχαν απαχθεί, ακόμη και δημιουργηθεί (κλωνοποιηθεί, κ.λπ) για να χρησιμοποιηθούν ως σκλάβες του σεξ από Εξωγήινους, ήταν απλά, πάρα πολύ, για τέτοια άτομα ώστε να επιτρέψουν να συνεχιστεί.

Το σημείο καμπής ήταν όταν ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Δρ Zbigniew Brzezinski συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Jimmy Carter στο Λευκό Οίκο στις 14 Ιουνίου 1977, με μια σειρά από άλλους “μυστικούς πράκτορες και ηγέτες” με σκοπό να δώσει αναφορά στον Πρόεδρο για μια σειρά από άκρως απόρρητα προγράμματα που έτρεχαν, συμπεριλαμβανομένου του Project Aquarius, το έργο που επιτελούταν στο Dulce, στην Περιοχή 51 και σε άλλες ανάλογες μυστικές βάσεις.

Ο Μπρεζίνσκι, μέλος της εξουσίας της ελίτ που υποστήριζε τους Grey γιατί, ποτέ δεν φανταζόταν ότι ο Πρόεδρος θα σοκαριζόταν τόσο ώστε, θα απευθυνόταν σε αξιόπιστους στρατιωτικούς συμβούλους της στρατιωτικής κοινότητας των μυστικών υπηρεσιών για τις επιλογές που είχε ως προς το, πώς να σταματήσει αυτό που συνέβαινε. Η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) καταπολεμούσε κρυφά τα σχέδια των Εξωγήινων και τους ανθρώπους που εργαζόταν για ή με τους Εξωγήινους, από τότε που ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Το Project Aquarus ιδρύθηκε αρχικά το 1953, με διάταξη του προέδρου Αϊζενχάουερ, υπό τον έλεγχο της NSC και της MJ-12. Το 1966, το όνομα του project άλλαξε από Project Gleem σε Project Aquarius και κάποια τμήματά του ήταν υπό βαθειά κάλυψη, κρυμμένα ακόμη και από τη CIA και το NSC.

Σε εκείνο το σημείο, η NSA είχε ανοίξει το «Τμήμα Χ» (για να εντοπίζει και να μελετάει όλες τις Εξωγήινες ή εχθρικές επιχειρήσεις που ενδεχομένως αποτελούσαν απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες ή γενικά για την ανθρώπινη φυλή) Το «Τμήμα Ζ» (για να αντιδρά και να εξουδετερώνει κάθε είδους απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την ανθρώπινη φυλή) Σύμφωνα με μυστικό Προεδρικό Διάταγμα, που υπογράφηκε από τον Πρόεδρο Jimmy Carter, το Τμήμα Ζ της NSA, το νεοσυσταθέν DELTA FORCE, η ειδική ομάδα της Πολεμικής Αεροπορίας SOC, του Ναυτικού SEAL και του Στρατού Rangers οργανώθηκαν για μια αποστολή τόσο μυστική που ούτε καν οι Αξιωματικοί γνώριζαν περί τίνος επρόκειτο, μέχρι τη νύχτα της επίθεσης.

Οι μόνοι Διοικητές της Ομάδας Επίθεσης που γνώριζαν περί τίνος επρόκειτο, ήταν οι άνδρες από το “Τμήμα Ζ” της NSA, οι οποίοι είχαν συμμετάσχει σε μάχες με τους εξωγήινους για χρόνια. Ο διοικητής της επίθεσης δεν ήταν άλλος από τον Πλοίαρχο Mark Richards, γιό του διαβόητου “Ολλανδού” του Ταγματάρχη Ellis Loyd Richards, ο οποίος ήταν Διοικητής της Διεθνούς Ασφάλειας (IS) από το 1966 όταν πέθανε ο Ναύαρχος Chester W. Nimitz.

Μέχρι το 1978, το “Τμήμα X” της NSA προειδοποιούσε τoυς Διοικητές για τα νέα προγράμματα, ξεκινώντας από το Dulce που ήταν τόσο τρομακτικό ώστε, ακόμη και έμπειροι στον πόλεμο άνδρες σοκαρίστηκαν. Χιλιάδες νέες Γήινες γυναίκες “δημιουργούταν” σε δοκιμαστικούς σωλήνες για να είναι σκλάβες του σεξ για τους Εξωγήινους. Αλλά αυτοί οι γυναίκες-κλώνοι αποδείχτηκε ότι δεν ήταν ικανοποιητικές για τα γούστα των Εξωγήινων, επειδή δεν υπέφεραν με τον ίδιο τρόπο που υπέφεραν τα κάποτε ελεύθερα θύματα. Μπορούσαν να κατασκευαστούν για να προσφέρουν καλύτερα σεξουαλικά εργαλεία σε μερικές από τις ξένες μορφές ζωής, αλλά αποδεικνυόταν ότι ήταν σχεδόν ανόητες κι ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να αντιδράσουν στο φόβο όπως αντιδρούσαν οι κανονικές νεαρές ανθρώπινες γυναίκες.

Για το λόγο αυτό, ενώ το πρόγραμμα των κλώνων συνεχιζόταν, είχε αποφασιστεί ότι το πρόγραμμα των απαγωγών θα εντεινόταν – με τις αναγκαστικές βραχυπρόθεσμες επιθέσεις να αυξάνονται μέχρι το 1980 σε πάνω από 100.000 το χρόνο και με τη δυνατότητα να διευρυνθεί η εγκατάσταση για τα μεγάλης διάρκειας θύματα (που θα έμεναν εκεί για όσο χρονικό διάστημα ζούσαν) με νούμερα πάνω από 75.000.

Τα εργαστήρια του Dulce ξεκίνησαν την κλωνοποίηση Γήινων γυναικών, με μια διαδικασία τελειοποιημένη στη μεγαλύτερη και πιο προηγμένη βιο-γενετική εγκατάσταση στον κόσμο, στο Los Alamos. Οι ελίτ των ανθρώπων που χειραγωγούσε τις κυβερνήσεις του κόσμου σκιερά, θα είχαν σύντομα μια αναλώσιμη φυλή σκλάβων, προς ιατρική σφαγή των τμημάτων του σώματός τους και των δικών τους διεστραμμένων απολαύσεων. Όπως και οι Εξωγήινοι Greys, έτσι και η Μυστική Κυβέρνηση των ΗΠΑ, απήγαγε κρυφά και καθιστούσε έγκυες νεαρές γυναίκες και στη συνέχεια αφαιρούσε το υβριδικό έμβρυο, μετά από ένα χρονικό διάστημα τριών μηνών, πριν από την επιτάχυνση της ανάπτυξης του στα εργαστήρια. Ο Βιογεννετικός (χειραγώγηση του DNA) προγραμματισμός στη συνέχεια μεταδόθηκε, πολλά έμβρυα εμφυτεύθηκαν με όλα τα είδη συσκευών, μερικές από τις οποίες τους επέτρεπαν να ελέγχουν τα έμβρυα εξ αποστάσεως μέσω μετάδοσης ραδιοσυχνοτήτων.

(Radio Frequency) Από τα αρχεία EDH: Συνεντεύξεις από το Dulce – WC-289487346–80′

Το Επίπεδο 7 είναι το χειρότερο. Ήταν ένα πορνείο για διεστραμμένους Εξωγήινους. Τα ανθρώπινα θηλυκά μεταφέρθηκαν εκεί για πειράματα, αλλά δεν μπορώ να πειστώ ότι το μεγαλύτερο μέρος τους δεν ήταν εκεί μόνο για την σαδιστική ηδονή των Greys. Δεν καθιστούσαν τα κορίτσια απλά έγκυες, τα βασάνιζαν σεξουαλικά για ώρες. Σίγουρα υπήρχαν οι επιστημονικές διαδικασίες, αλλά υπήρχαν και όργια όπου μερικά όμορφα κορίτσια δινόταν σε ένα μεγάλο αριθμό Greys για τίποτα λιγότερο από έναν ομαδικό βίαιο βιασμό από συμμορία κι αυτό ήταν επαναλαμβανόμενο. Εκατοντάδες Greys και άλλα είδη που φάνηκε ότι ήταν φίλοι με τους Greys, πηγαινοέρχονταν κάθε εβδομάδα, για κανέναν άλλο σαφή λόγο, παρά για να πάρουν σεξουαλική ευχαρίστηση από τα παρεχόμενα Γήινα θηλυκά.

Όταν η αλήθεια έγινε προφανής – ότι υπάνθρωποι, υβρίδια κι άλλα περίεργα πλάσματα είχαν παραχθεί από απαχθέντα ανθρώπινα θηλυκά, που εγκυμονούσαν παρά τη θέλησή τους- τότε μια μυστική ομάδα αντίστασης σχηματίστηκε μέσα στις στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες της κυβέρνησης των ΗΠΑ που δεν ενέκρινε τις συμφωνίες που είχαν γίνει με τους διεστραμένους Εξώκοσμους. Πολλοί από αυτούς τους γενναίους ανθρώπους θα δολοφονούταν ή θα πέθαιναν κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες ή θα σώπαιναν με άλλους τρόπους. Αλλά το 1979, κατάφεραν μια νίκη που κόστισε στους Greys και στους ανθρώπους που υποστήριξαν τους Greys, πολύ ακριβά.

O Αξιωματικός Πληροφοριών της Πολεμικής Αεροπορίας που φέρεται να ήταν ο άνθρωπος που συναντήθηκε με τους Εξωγήινους στο Holloman (Αεροπορική Βάση), το 1964, ήταν ο θρυλικός «Ολλανδός» Ellis Loyd Richards Jr – ο ίδιος άνθρωπος ο οποίος φέρεται να διέταξε την επίθεση στο Dulce το 1979 και του οποίου ο γιος, Πλοίαρχος Mark Richards, θα ηγούταν της επίθεσης στην εγκατάσταση. Τα ονόματα των Richards έρχονται ξανά και ξανά στην επιφάνεια, όταν κοιτάξει κανείς σε οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα Άκρως Απόρρητα Projects στα οποία η Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών ή η Διεθνής Ασφάλεια, συμμετείχαν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έως τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.

Το εσωτερικό πολιτικό επιχείρημα που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο των MAJESTIC TWELVE στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν οι άνδρες των Στρατιωτικών και Μυστικών Υπηρεσιών διαφώνησαν ως προς τις συμφωνίες με κάποιους από τους Εξωγήινους, από την άποψη ότι επρόκειτο για εγωιστικό όφελος για κάποιες ομάδες όπως οι Illuminati ή η “Λέσχης της Ρώμης” σε βάρος χιλιάδων αθώων, αν όχι όλης της ανθρωπότητας, βοήθησαν να προκληθεί η ρήξη που θα οδηγούσε στη στρατιωτική επέμβαση εναντίον της εγκατάστασης στο Dulce το 1979.

Αργότερα στην έκθεση για τη Μάχη στο DULCE γράφτηκαν τα εξής:

Ήταν ένας Ερπετοειδής, που δίδαξε σε πολλά από τα άτομα που εμπλέκονται στην επίθεση στο Dulce, μια σειρά από ενημερωτικά σημεία που θα τους έδειχνε πρώτα να εξετάσουν πιο βαθιά αυτό που συνέβαινε στην εγκατάσταση και στη συνέχεια θα τους βοηθούσε να κατανοήσουν καλύτερα τον εχθρό και πώς να τον νικήσουν. Πράγματι, ήταν αυτός ο Ερπετοειδής που κοινοποίησε την αλήθεια για μια σειρά από σκευωρίες που οργανώνονται κατά της ανθρωπότητας, από μια σειρά από Εξώκοσμες πηγές, και (μερικές από αυτές), είχαν αποδείξει την προθυμία τους να βοηθήσουν τους ανθρώπους στη μάχη για την Κεντρική Ασία το 1976, και στην άμυνα της Γης εναντίον εξωγήινων εισβολέων τον Αύγουστο του 1979.

Ήταν επίσης, (αυτοί) οι οποίοι προειδοποίησαν για τον κίνδυνο ότι, θανατηφόρες μορφές ζωής, όπως τα βακτήρια, παρουσιάζονται και στους Εξωγήινους και στους ανθρώπους. Το 1979, υπήρχαν 37 Εξωγήινα είδη στην εγκατάσταση Dulce. Μόνο 6 από αυτούς είχαν το δικό τους χώρο ή τη διαστατική δυνατότητα μετακίνησης, ενώ οι άλλοι ήταν επισκέπτες των Greys. Όλα τα είδη που είχαν έρθει ως επισκέπτες των Greys ήταν εκεί για πειράματα γενετικής κι αναπαραγωγής με τους ανθρώπους και 8 από αυτά ενδιαφερόταν επίσης για τους ανθρώπους ως πηγή τροφής. Από εκείνους που τους ενδιέφεραν τα πειράματα αναπαραγωγής, 25 θα μπορούσαν να απολαύσουν άμεση επαφή με τα ανθρώπινα θηλυκά (αν και αρκετοί χρειαζόταν η γυναίκα να υποβληθεί σε ειδικές θεραπείες ορμονών αργότερα) και η εγκατάσταση πήρε προφανώς τη φήμη ότι είναι ένα σημείο σεξουαλικής ευχαρίστησης για τους 25.

Φυσικά και δεν είναι όλοι οι τύποι Ερπετοειδών φιλικοί προς τους ανθρώπους.

Σύμφωνα με τον Lear κι άλλους, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει κάνει συνθήκη, με μία μη ανθρώπινη φυλή από τις αρχές του 1933. Σύμφωνα με μερικούς αυτή η φυλή δεν είναι ανθρώπινη αλλά ισχυρίζεται ότι η προέλευσή της είναι από τη Γη. Ορισμένες πηγές ισχυρίζονται ότι αυτή η επιθετική φυλή έχει Νεο-Σαυροειδή χαρακτήρα. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς να υπαινίσσονται ότι οι δεινόσαυροι που κυβέρνησαν την επιφάνεια της Γης κατά τους προϊστορικούς χρόνους, δεν έχουν εξαφανιστεί εντελώς -όπως κοινώς πιστεύεται- αλλά ότι, ορισμένες από τις πιο έξυπνες μεταλλάξεις δίποδων ανθρωποειδών της εν λόγω φυλής, έχουν αναπτύξει μια μορφή πνευματικής σκέψης ίση ή μεγαλύτερη [σε ορισμένα σημεία, ειδικά με τον “συλλογικό τους νου” – Branton] απ’ ότι αυτή της ανθρώπινης φυλής. Στη συνέχεια ορισμένες απ’ αυτές τις φυλές πήγαν στο διάστημα κι όταν επέστρεψαν διαπίστωσαν ότι οι δημιουργοί τους από τον πλανήτη τους δεν επέζησαν.

[Σ: Υπάρχουν αρκετές αναφορές από ανθρωπόμορφα ερπετοειδή που βρίσκονται σε υπόγεια συστήματα φυσικών σπηλαίων σε όλο τον κόσμο και με τον καιρό, οι Ερπετοειδής του διαστήματος, έμαθαν από αυτά – Branton] – [Αναζήτησε το άρθρο: “Φάκελοι Lacerta: Η Συνέντευξη μιας Ερπετοειδούς” αυτό ακριβώς πραγματεύεται -Ιων Μάγγος]

Υπήρξαν μια σειρά από γεγονότα που προέβαλαν γρήγορα. Για παράδειγμα, ένα τμήμα ή μία μετάλλαξη της Σαυροειδούς φυλής Stenonychosaurus η οποία υποτίθεται ότι είχε εξαφανισθεί, είχε σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους, εντυπωσιακά ανθρωποειδή εμφάνιση, με ύψος από 3 ½ έως 4 ½ πόδια, ενδεχομένως, γκριζο-πράσινο δέρμα, χέρια με 3 δάχτυλα με αρπακτικά νύχια και με μερικώς αντιτάξιμο αντίχειρα. Ο αντεστραμμένος αντίχειρας και η διανοητική ικανότητα, είναι τα μόνα πράγματα που αποτρέπουν τα μέλη του ζωικού βασιλείου να αμφισβητήσουν την ανθρώπινη φυλή, ως την κυρίαρχη στον πλανήτη Γη. Για παράδειγμα, το βασίλειο των πιθήκων κατέχει αντιτάξιμους αντίχειρες, αλλά παρόλα αυτά δεν έχει την πνευματική ικανότητα να τους χρησιμοποιήσει όπως κάνουν οι άνθρωποι. Τα δελφίνια έχουν διάνοιες που πλησιάζουν εκείνες των ανθρώπων, αλλά δεν έχουν αντιτάξιμους αντίχειρες ή ακόμα και άκρα που απαιτούνται για να χτίσουν, κλπ.

Η κρανιακή χωρητικότητα του Stenonychosaurus είχε σχεδόν το διπλάσιο μέγεθος από αυτό του ανθρώπου, υποδεικνύοντας μία μεγάλη και ενδεχομένως προηγμένη, αλλά όχι απαραίτητα και καλοπροαίρετη διάνοια. Σύμφωνα με ερευνητές, όπως ο Brad Steiger, ο Val Valerian, ο TAL Levesque, και άλλοι, αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το ίδιο είδος οντότητας ή οντοτήτων που περιγράφεται συχνότερα στις συναντήσεις με UFO, καθώς και το ίδιο είδος πλασμάτων που απεικονίστηκε στις αρχές του 1992 στην διεθνή παρουσίαση του CBS, “ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ”.

Σύμφωνα με τον Lear, η κυβέρνηση μπορεί να έχει δημιουργήσει μια συνθήκη με αυτή την Ερπετική φυλή, για την οποία αργότερα με φρίκη έμαθε πως, ήταν εξαιρετικά κακόβουλου χαρακτήρα κι ότι απλώς χρησιμοποιούσε τις συνθήκες ως μέσο για να κερδίσει χρόνο, ενώ μεθοδικά έλεγχε την ανθρώπινη φυλή, με απώτερο στόχο την απόλυτη κυριαρχία. Το γεγονός ότι μια βάση, όπως αυτή του Dulce, μπορούσε να στεγάσει δεκάδες τύπους και φυλές Εξωγήινων, δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει αποδεκτό από τους περισσότερους ανθρώπους και θα πρέπει να υποβιβαστεί στους υπάρχοντες θρύλους αν ποτέ γίνει γνωστό στο ευρύ κοινό. Τα χρόνια δουλειάς ώστε να καλυφθεί η Εξωγήινη απειλή, λειτούργησαν πολύ καλά από το 1979 και οι φυσιολογικοί άνθρωποι δεν θα παραδεχόταν ποτέ, ότι είδαν κάποιον Εξωγήινο, με το φόβο του να χαρακτηριστούν τρελοί.

Οι τύποι και οι φυλές στο Dulce κατά τη στιγμή της επίθεσης είναι ακόμα υπό εξέταση και πολλές φυλές δε θέλησαν να παραδεχτούν τη συμμετοχή τους σε ό, τι έγινε εκεί το 1979 … Πολλά από τα θύματα βρίσκουν ότι οι απαγωγείς τους δεν είναι τίποτα λιγότερο από στυγνά κτήνη. Οι σημειώσεις των ερευνητών είναι γεμάτες με περιστατικά κατά τα οποία δόλος και εχθρότητα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην απαγωγή. Δυστυχώς, τα περισσότερα από τα θύματα που υποφέρουν από αυτές τις αισχρές επιθέσεις, δεν έχουν την ευκαιρία να κάνουν οποιαδήποτε αναφορά σε οποιαδήποτε ανθρώπινη Αρχή για το γεγονός, καθώς εξαφανίζονται και γίνονται ένα ακόμη στατιστικό στοιχείο στον αυξανόμενο αριθμό των δήθεν αγνοουμένων, σε όλη τη χώρα.

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο αριθμός αυτών των αγνοουμένων –ως επί το πλείστον νεαρών λευκών γυναικών– αυξανόταν. Ενώ οι απαγωγές ανθρώπων από υπεράνθρωπες δυνάμεις ποικίλων περιγραφών φαίνεται να υπακούουν στους ίδιους μηχανισμούς σε όλο τον κόσμο, ήταν σαφές ότι οι νεαρές λευκές γυναίκες [συχνά ανήλικες] ήταν τα συχνότερα θύματα και ότι, δεν υπήρξε μεγάλη υποστήριξη για τους απαχθέντες ώστε να επιβιώσουν. Στο πιο ελεγχόμενο περιβάλλον του Dulce, οι ερευνητές δεν είχαν προβλήματα αποκάλυψης (σχετικά με τα βλαστικά κύτταρα και την έρευνα για την κλωνοποίηση).

Στα γονιμοποιημένα ωάρια των εκατοντάδων υγιών νεαρών γήινων γυναικών μπορεί να γίνεται συνεχής συγκομιδή, για απεριόριστα έμβρυα και βλαστοκύτταρα της έρευνας, σκοτώνοντας αμέτρητα ανθρώπινα έμβρυα στην έρευνα για τα πάντα, από θεραπείες για λοιμώξεις του δέρματος των Εξωγήινων που προκαλούνται από τα μικρόβια της Γης, έως το πώς να δημιουργήσουν μια καλύτερη υπο-ανθρώπινη φυλή σκλάβων από κλωνοποιημένα πλάσματα προορισμένα για εργάτες.

Παρόμοια έρευνα προχώρησε επίσης και σε άλλους επικίνδυνους τομείς, όπως η “ενίσχυση” των ανθρώπων ώστε να γίνουν πλάσματα που θα εξυπηρετούν άλλες ανάγκες των Εξωγήινων. Ένα από τα πιο συγκλονιστικά από αυτά που οι εξωγήινοι βρίσκουν στους τεράστιους χώρους σταυλισμού, είναι οι Γήινες γυναίκες που ήταν γενετικά ενισχυμένες για να γίνουν “αναπαραγωγικές αγελάδες” καθώς η ανάγκη για ανθρώπινο γάλα και για τα αναπαραγωγικά συστήματα είχε αυξηθεί. [Η λεγόμενη Γκρίζα Φυλή, αναζήτησε το άρθρο]

Εκατοντάδες νέες γυναίκες είχαν μεταβληθεί για να γίνουν κάτι περισσότερο από αγελάδες

Η λεγόμενη “ελεύθερη βούληση” είναι πάντοτε επικίνδυνη σε μια φασιστική κοινωνία ή ένα αστυνομικό κράτος! Η “ελεύθερη βούληση” είναι αυτή που επέτρεψε σε μια ομάδα ανδρών να αναλάβει την υψηλού ήθους απόφαση και να επιτεθεί στην εγκατάσταση του Dulce. Το σχέδιο επίθεσης επικεντρώνεται στο να παραλύσει η κύρια γεννήτρια, στη συνέχεια να γίνει όσο το δυνατόν περισσότερη ζημιά, ελευθερώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερα θύματα, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά το φθινόπωρο του 1979, μετά από τη διαστημική μάχη του Αυγούστου, μεταξύ των δυνάμεων της USAF Space Command (Διοίκηση Διαστήματος) και μια Εξωγήινη δύναμη εισβολής, υπό τον ταξίαρχο Aderholt, επικείμενο επικεφαλής στον οργανισμό που θα συσταθεί για την εισβολή στο Dulce.

Εγκατάσταση: Χρηματοδοτήθηκε από τον Τεξανό επιχειρηματία Ross Perot, τον Edwin Wilson της CIA / DIA και μία χρηματοδότηση μαζικών μυστικών επιχειρήσεων που παρέμειναν κρυμμένες για πολύ καιρό (από τον Ταγματάρχη EL Richards Jr) το σχέδιο προχώρησε γρήγορα μέσα από μια μικρή κοινότητα Αξιωματικών των Μυστικών Υπηρεσιών και των υποστηρικτών τους. Ο Στρατηγός Harry C. Aderholt θα πάρει μια ομάδα μαζί του τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1979 η οποία θα έκανε υπερήφανο κάθε Διοικητή και που θα φόβιζε κάθε εχθρό ο οποίος θα ήξερε το τι θα γινόταν.

Ο Συνταγματάρχης Roger H.C. Donlon, ο οποίος τότε υπηρετούσε στο Fort Levanwvrth, θα ηγούταν μιας ομάδας μάχης συντασσόμενος σε μεγάλο βαθμό, με τη νεοσυσταθείσα Delta Force, τη Navy Seals και την και USAF (Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων). Οι ομάδες πτήσης οργανώθηκαν από τον αστροναύτη επιστήμονα Karl Gordon Henize και περιελάμβαναν τις καλύτερες από τις καλύτερες δοκιμές μάχης για τους πιλότους, με ειδικές επιχειρήσεις εκπαίδευσης, ο οποίος μπορούσε να συνυπολογίσει το ότι θα κρατήσουν τη σιωπή τους, συμπεριλαμβανομένου του Πλοιάρχου Mark Richards, ο οποίος ανάρρωνε από τη μάχη του Dragon Squadron που έγινε τον Αύγουστο.

Αν και ο ακριβής αριθμός του ανθρώπινου δυναμικού που ενεπλάκη, εξακολουθεί να προστατεύεται, τόσο ώστε φαίνεται να μην υπάρχει αξιόπιστη καταγραφή της ακριβούς καταμέτρησης, δεν υπήρξαν ποτέ περισσότεροι από μερικές εκατοντάδες που δε γνώριζαν τίποτα για την επιχείρηση. Το κέντρο της επιχείρησης βρέθηκε ότι ήταν σαφώς στην Διοίκηση Διαστήματος USAF και τον Διοικητή Διεθνούς Ασφαλείας (IS), Ταγματάρχη Ellis L. Richards Jr. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και ο πρόεδρος του JCS δεν ενημερώθηκαν ποτέ για την επικείμενη επιχείρηση και θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι Ανθρωποι και οι Εξωγήινοι που εμπλέκονται στην επίθεση πήραν μέρος, χωρίς εντολές ή εγκρίσεις από τις ανώτερες αρχές.

Εκείνοι που πολέμησαν εναντίον των Εξωγήινων το έκαναν ενάντια στη θέληση της Γήινης Ελίτ.

[Σ: Πολλοί από τους οποίους μπορεί ακόμα και να είναι ερπετικοί, μεταμορφικοί με ανθρώπινη μορφή, σύμφωνα με ορισμένες πηγές – Branton]

Ένας από τους άνδρες που χτυπήθηκε σκληρότερα (από τις τρομακτικές ιστορίες που προκύπτουν έξω από την υπόγεια βάση του Dulce) ήταν ο William Randolph Leathers. Γεννήθηκε στο St. Louis του Missouri. Αποφοίτησε από το Yale το 1941, υπηρέτησε στο OSS ως Πλοίαρχος κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, διδάσκοντας ανάγνωση χαρτών στο Αμπερντίν, του Μέριλαντ για μεγάλο μέρος του πολέμου. Ήταν ένα από τα μέλη της άκρως απόρρητης ομάδας κρούσης που έπληξε τη μυστική γερμανική στρατιωτική εγκατάσταση στο Αφγανιστάν το 1945, ήταν στενός φίλος του “Ολλανδού” από εκείνη τη στιγμή, πήγε στο Greenbrae της κομητεία του Marin στην Καλιφόρνια το 1967 να πάρει μέρος στην ομάδα των Κεντρικών Γραφείων της Διεθνούς Ασφάλειας. (Η κάλυψη του ήταν ως υπάλληλος της εταιρίας John Hancock Life Insurance Co).

Ο Πλοίαρχος Leathers είχε χάσει την γυναίκα του το 1971 και ταυτίστηκε με αρκετούς από τους συζύγους και τους πατέρες των θυμάτων (είχε τέσσερα παιδιά) για δικούς του λόγους (ο Leathers πέθανε στις 22 Οκτωβρίου του 2001, σε ηλικία των 83 ετών). Ο Leathers εργάστηκε στις NRO δορυφορικές φωτογραφίες, στις φωτογραφίες U2 και το SR-71 και στους στρατιωτικοί χάρτες της περιοχής μέχρι όλες τις σημαντικές πύλες της βάσης στο Dulce.Το συγκρότημα είχε εντοπιστεί και σημανθεί. Θα ηγούταν ο ίδιος μια από τις ομάδες επίθεσης. Έχοντας γίνει 60 ετών το 1978, ο Πλοίαρχος Leathers θα ήταν το γηραιότερο μέλος αυτής της ομάδας που θα αναλάμβανε ενεργό ρόλο στην επειχήρηση.

Η συνεχεια εδω:

https://terrapapers.com/i-machi-sto-dulce/


www.nikosxeiladakis.gr

https://terrapapers.com/i-machi-sto-dulce/

Αξιολογήστε Το

Facebooktwitterlinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *