Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ : ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΑΡΗΣ, 10/4/2020, ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ ΜΑΣ ΚΥΠΡΟ

5/5 (2)

Ποίημαν «Ο Λάζαρος», που διαβάζετουν από τους Ιερείς, στα χωριά της Κύπρου τις παλιές εποχές, πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι.

Άρχοντες ακροαστείτε δια να ωφεληθείτε,
Άρχοντες ακούσατέ μου και υπομονήν επάρετέ μου,
Να σας πω εν συντομία του Λαζάρου την αιτίαν:
Ο Λάζαρος κατήγετο από την Βηθανίαν,
και είχεν δύο αδελφές, την Μάρθαν και Μαρίαν.
Αγνοπάναγνε Μαρία, Παναγία μου Κυρία,
Χάρισέ μου την υγεία, συγγενούς διδασκαλία.
Τώρα πως να ημπορέσω και καλώς να το συνθέσω.
Δος μου λόγον να λαλήσω και τον Λάζαρον ν`αρχίσω.
Έρχομαι να σιωπήσω και να μην τον αρχινήσω.
Ο Χριστός λέει τοις μαθηταίς του τοις ιδίοις μυηταίς του:
«Ο Λάζαρος ημών ο φίλος εκοιμήθηκεν εκείνος.»
Αυτοί μόλις το ακούσαν δια ύπνον εθαρρούσαν.
Ο Θωμάς δε απεκρίθη και αυτός δεν εφοβήθη.
«Κύριε, αν κοιμάται ας ξυπνήσει. Τί λογάται;»
Λέγω σας εν συντομία έρχονται εις Βηθανίαν
και ευρίσκουν τον θαμμένον εν τω μνήματι κρυμμένον.
Η Μαρία και η Μάρθα, όταν ήκουσαν ενταύθα,
έτρεξαν να χαιρετήσουν, τον Χριστόν να απαντήσουν.
Τον Χριστόν εχαιρετήσαν και τους πόδας του εφιλήσαν.
«Ω! ΑΛΟΙΜΟΝΟ Χριστέ μας, Κύριε βοήθησέ μας.
Ο Λάζαρος υμών ο φίλος ετελεύτησεν εκείνος».
Λέγω σας εν παρρησία έρχονται εις Βηθανίαν
και ευρίσκουν τον θαμμένον εν τω μνήματι κρυμμένον.
«Δεύρο Λάζαρε φωνάζει, ο Άδης κάτω αναστενάζει.
«Δεύρο, Λάζαρε ταχέως» και αναστήθηκε αμέσως.
Έστεκεν ταπεινωμένος και πολλά δειλιασμένος.
Διότι τους απεθαμμένους είδεν ολους κολασμένους.
Τις να δει να μην τρομάξει και να μην αναστενάξει.
Αλλ`ο Ιησούς Χριστός μας, η ζωή μας και το φως μας,
εν μιά φωνή μεγάλη Λάζαρον από μέσα βγάνει.
Άδικα, καταγελασμένα, μαύρα και σκοτεινιασμένα.
Πού ειναι η δύναμή σου, η δόξα σου και η ισχύς σου;
Φώναξε τους πυλωρούς σου και κει όλους τους εχθρούς σου.
Να υπάγουν, να κρυφθώσιν κάτωθεν να γκρεμνησθώσιν.
Διότι έρχεται ο Δεσπότης,των νεκρών ο ζωοδότης.
Έρχεται με τους αγγέλους και μετά τους αρχαγγέλους.
Άθλιε, να σε νικήσει, τους μοχλούς σου να τσακίσει και ψυχήν να μην αφήσει.
Ίδετε, Χριστιανοί μου, γέροντες και αδελφοί μου,
ότι ήλθε να μας σώσει, γένος μας να το λυτρώσει.
Να βγάλει τον Αδάμ τον κολασμένον του εχθρού πεπλανημένον.
Από την κόλαση να βγάλει στον παράδεισο να βάλει.
Έζησε τριάντα χρόνους με πικρίες και με πόνους.
Εις πλοιάριον εμβαίνει και εις την Κύπρον κατεβαίνει.
Άμποτες ν`αξιωθούμεν, άπαντες να ευρεθούμεν,
εις του Αβραάμ τον κόλπον και τον φωτεινόν τον τόπον.
Ύμνους και ευχαριστίες, ύμνους και φωνές αισίες.
Τον Χριστόν να ευλογούμεν και να Τον Δοξολογούμεν.

ΠΟΙΗΤΑΡΗΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ. Για να μάθουν οι νεώτεροι, τα ήθη και τα έθιμα, των παππούδων και των γιαγιάδων, στα χωριά της ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ ΜΑΣ. 09/04/2020.

ΝΙΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwitterlinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *