ΕΔΩ ΚΑΙ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΧΟΛΛΙΓΟΥΝΤ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ(Βίντεο)

5/5 (4)

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη

Το Χόλιγουντ μισεί τους αυθεντικούς Χριστιανούς, επειδή ο χριστιανισμός είναι διαμετρικά αντίθετος στην κοσμοθεωρία του – ένα δόγμα που αντικατοπτρίζεται στις πολύ βαθιές σκέψεις του Michael Moore, του Tim Robbins και της Barbra Streisand. Βασίζεται στις ακόλουθες αρχές:

1) Σεξουαλική Απελευθέρωση – η δοξασία του προ-συζυγικού σεξ (συμπεριλαμβανομένου του εφήβου πειραματισμού), μοιχεία, ομοφυλοφιλία, άμβλωση και σεξουαλικότητα των παιδιών. Αυτό μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με την Ιουδαϊκο-χριστιανική ηθική του σεξουαλικού περιορισμού / ευθύνης και τον αγιασμό του σεξ μέσα στο γάμο (ανυψώνοντας το σαρκικό σε πνευματικό επίπεδο).

2) Εθισμός Live-for-the-Moment-το παρόν-και-τώρα είναι το μόνο που υπάρχει, ή όπως το χρησιμοποίησε η εμπορική μπύρα, » έτσι αρπάξτε όλο το gusto που μπορείτε. «Αυτό αντιτίθεται στη χριστιανική έμφαση στην αιώνια ζωή. Οι χριστιανοί και οι θρησκευτικοί Εβραίοι δεν ζουν για αυτή τη στιγμή αλλά για αιωνιότητα. Η ηθική κατάληψη του Χόλιγουντ πρέπει τελικά να οδηγήσει σε απόλυτη απόρριψη των Δέκα Εντολών και όλων των βιβλικών ηθών.

 3) Η λατρεία του εαυτού – ή να το θέσω στο lingo της ποπ ψυχολογίας: «αυτο-πραγματικοποίηση», πραγματικά αυτο-ικανοποίηση. Από αυτή την προοπτική, βάζοντας τίποτα μπροστά από τη δική σας ευτυχία είναι χαζός, αν όχι ψυχωτικός. Ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός διδάσκουν ότι η ζωή σας δεν είναι δική σας. Ανήκει σε αυτόν που σας έδωσε ζωή.

4) Ομοιότητα των φύλων – η παράξενη και ευρέως αναιτιολόγητη διδασκαλία ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ψυχολογικά όμοιοι, ότι οι ρόλοι των φύλων επιβάλλονται κοινωνικά, αντί να βασίζονται στην πραγματικότητα. Αυτό το δόγμα βρίσκεται στο επίκεντρο της πίεσης του φιλελευθερισμού να επαναπροσδιορίσει ριζικά την οικογένεια. Ο χειρότερος στόχος της Αριστεράς μπορεί να εκτοξεύσει την οικογένεια (από την οπτική της) είναι «πατριαρχικός» και «ανδροκρατούμενος».

5) μαχητική κοσμηκότητα-η πεποίθηση ότι η θρησκευτική έκφραση πρέπει να περιοριστεί σε ένα λευκό κτήριο clapboard και ότι η παραδοσιακή πίστη δεν πρέπει να παίξει κανένα ρόλο στη διαμόρφωση των νόμων και των θεσμών μας. Έτσι, κάποιος που μιλά για δικαιώματα που «προικίζονται από τον Δημιουργό τους» (όπως οι Ιδρυτικοί Πατέρες) ή που λέει ότι η Αμερική είναι ένα έθνος «κάτω από τον Θεό» (όπως ο Αβραάμ Λίνκολν) γίνεται εχθρός της δημοκρατίας.

Αυτό που πραγματικά εξευτελίζει την Αριστερά του Χόλιγουντ είναι η συνειδητοποίηση ότι, περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα της κοινωνίας μας, οι ευαγγελικοί Χριστιανοί – που σήμερα αποτελούν το μεγαλύτερο αναγνωρίσιμο μπλοκ ψήφου του έθνους – βρίσκονται στην πορεία της πολιτικής ατζέντας: άμβλωση κατ ‘απαίτηση, το ερωτικό περιστατικό που μεταμφιέζεται ως σεξουαλική εκπαίδευση, την καθολική ημερήσια φροντίδα (το κυριολεκτικό κράτος «νταντά»), την πλήρη κοινωνική ευλογία της ομοφυλοφυλίας και της νομοθεσίας περί εγκλημάτων μίσους που ποινικοποιεί τη θρησκευτική ομιλία. Προσβάλλοντας τους χριστιανούς, το Χόλιγουντ προωθεί την ατζέντα του.

Στην πραγματικότητα, είναι προς τιμήν των Χριστιανών ότι το Χόλιγουντ τους θεωρεί εχθρό. Ομοίως, οι Εβραίοι μπορούν να υπερηφανεύονται για το γεγονός ότι, τον 20ό αιώνα, τόσο οι κομμουνιστές όσο και οι Ναζί τους μισούσαν, όπως και οι Ισλαμιστές σήμερα.

Τα τελευταία 40 χρόνια, το Χόλιγουντ ήταν πρωταρχικά υπεύθυνο για τον ταχύ εκφυλισμό του πολιτισμού μας. Ο σύγχρονος κινηματογράφος είναι γεμάτος βία, σαδισμό, σεξ στο πιο ζωϊκό, βιαότητα, μηδενισμός και απελπισία. Αν το Χόλιγουντ θέλει να χειριστεί τον Χριστιανισμό ως την αντίθεση όλου του αγαπημένου του, οι Χριστιανοί θα πρέπει να αισθάνονται ικανοποιημένοι.

Άλλος ένας ψυχοπαθής, λοιπόν; – Η ανατριχίλα και ο τρόμος που μεγαλώνει υγιή παιδιά. Μηνύματα τα οποία έχουν αρκετοί υποστηρίξει ότι προωθούν την παιδοφιλία, το σαδισμό, σεξουαλικά υπονοούμενα κ.ά. (βίντεο)

Oι μάγοι που ελέγχουν τον πλανήτη μέσω των «μαύρων τεχνών» τους είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα σε εμβλήματα διάφορων και απόρρητων υπηρεσιών και προγραμμάτων, όπως δοκιμές πρωτότυπων αεροσκαφών και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου κτλ.

Αναδημοσιεύω εδώ μια παλιότερη ανάρτησή μου στο no Gravity Zone. 

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους ήρωες της παιδικής μας ηλικίας και τους εφιάλτες της μπορεί να είναι, πολλές φορές, ιδιαίτερα λεπτή

Άλλος ένας ψυχοπαθής, λοιπόν;

Είχαμε κάτι ακούσει και ίσως και λιγάκι κάτι διαβάσει – χωρίς όμως να ασχοληθούμε σε βάθος – για το σκοτεινό πρόσωπο του διάσημου αγαπημένου της παιδικής ηλικίας Walt Disney. 

Για συμμετοχή, και μάλιστα σε υψηλές βαθμίδες, σε μυστικές σέκτες – ή «μυστικές εταιρείες» όπως αποκαλούνται αλλιώς- που, με αποκρυφιστικό*, μασονικό υπόβαθρο, έχουν σαν στόχο την ύπνωση και τον εξουσιασμό των ανθρώπινων μαζών. 

Για υποσυνείδητα μηνύματα, τρυπωμένα επιδέξια μέσα στα καρέ των κινηματογραφικών δημιουργημάτων, εκείνου και της εταιρείας κολοσσού, με τους ήρωες που όλοι -ή σχεδόν όλοι- αγάπησαν ως παιδιά. 

Μηνύματα τα οποία έχουν αρκετοί υποστηρίξει ότι προωθούν την παιδοφιλία, το σαδισμό, σεξουαλικά υπονοούμενα κ.ά. 

Για ύπουλη χρήση της υπό διαμόρφωση παιδικής προσωπικότητας με στόχο την εσωτερική παγίωση προτύπων αντικοινωνικών, ανισόρροπων, διεστραμμένων.

 Ομολογούμε ότι δεν το’χαμε πολυψάξει, μάλλον είχαμε άλλες προτεραιότητες.

 Πρόσφατα, σε σχετική συζήτηση που ξεκίνησε από αλλού για να αλλάξει όπως συχνά συμβαίνει ρότα, ένας φίλος μού είχε επισημάνει το παράδειγμα των τριών σκανδαλιάρικων ανηψιών του ξενέρωτου και αντιπαθέστατου Ντόναλντ Ντακ, των Χιούι-Λιούι-Ντιούι. 

Τα οποία όντως είναι αγνώστου πατρός και μητρός και ζουν κάθε άλλο παρά αρμονικά με τον προβληματικό θείο τους.

Άρα η οικογένεια, ως πρωταρχικό και ουσιαστικότατο σχολείο και ως υγιής πηγή ερεθισμάτων για τον άνθρωπο σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ηλικία, που η σταθερότητα και η αίσθηση ασφάλειας είναι μείζονος σημασίας -κι ας μην έχει να κάνει με τους φυσικούς γονείς και κηδεμόνες ενός παιδιού- δεν ήταν μέσα στην «παιδική ατζέντα» του μακαρίτη Disney.

 Ο ίδιος φίλος με παρότρυνε να δω ένα από τα πρώτα cartoon του «μάστορα» της παιδικής ηλικίας, το οποίο πιθανότατα προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες της εποχής. 

Και απευθυνόταν σε παιδιά, που συνοδεύονταν από γονείς που αναμφιβόλως και θα ενδιαφέρονταν για την ψυχική υγεία των βλασταριών τους. 

Κι εγώ το έκανα. Και πραγματικά δεν περίμενα με τίποτε αυτού του είδους την εμπειρία:

Τον γνωστό-γνωστότατο Micky Mouse, ασπρόμαυρο, να διασχίζει σκεφτικός τους δρόμους μιας πόλης. 

Όπου τα κτίρια σιγά σιγά, κι όλο το ευρύτερο τοπίο, αρχίζουν να αλλοιώνονται, να αποδομούνται, να καταρρέουν. 

Η δε έκφραση του διάσημου ποντικιού..; 

Είναι, πώς να το θέσω; αξιοπρόσεχτη όπως σταδιακά μεταβάλλεται σε αυτή την ανατριχιαστική πορεία του χαμού και της κλιμακούμενης φρίκης, μέχρι την τελική πτώση και το σώριασμα. 

Αλλά αυτό που είναι αναμφισβήτητα εφιαλτικό -«spookie»- έχει να κάνει με τη μουσική επένδυση και τη δική της ανάλογη κλιμάκωση- απ’το 5ο λεπτό και ύστερα αρχίζει το «ρεσιτάλ». 

Μουσική που θα τη ζήλευε μια αρρωστημένα φιλόδοξη horror movie για «πειραγμένους» ενήλικες!

Για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλω να πω πρεπει να το υπομείνει το παρακάτω βίντεο ως το τέλος του.

SUICIDE MOUSE

Αυτό το «masterpiece» του  1931, και ειδικά σε μεγάλη οθόνη μέσα στο σκοτεινό κινηματογραφικό περιβάλλον, δεν μπορεί να μην λειτουργήσει ως μικρό αλλά έντονης ισχύος εγκεφαλικό ρήγμα, ως παλμικό ερέθισμα έστω και προσωρινού νευρικού κλονισμού. Που ωστόσο στοχεύει να ριζώσει στο παιδικό υποσυνείδητο ως σκοτεινή τραυματική επιρροή. Ή, με άλλα λόγια, «να κάψει παιδικές και νεανικές -ή και όχι μόνο- φλάτζες», να αποτελέσει ακόμη και δομικό υλικό για το πλάσιμο ενός πιθανού serial killer. Σε έναν κόσμο όπου το «να τον διασχίζεις» αποτελεί εμπειρία διαρκούς και ανελέητης έντασης, αβάσταχτης ψυχικής οδύνης και αθεράπευτης τρέλας, διάλυσης κάθε στέρεου εδάφους πάνω στο οποίο μπορεί να πατήσει και να χτίσει ο άνθρωπος ένα υγιές περιβάλλον. Κι οπότε, ο θάνατος μπορεί να μοιάζει ως η μόνη διέξοδος ή – αν πρόκειται για το θάνατο του άλλου- ως εκτόνωση του ατομικού αδιεξόδου και οξέος εσωτερικού πόνου.
Walt Disney, άλλος ένας ψυχάκιας στο «κατάλληλο», νευραλγικό πόστο;
 Αυτό, γενικά, πολυδιαπιστωμένα και πολυεπίπεδα,  είναι ένα είδος «μαύρης τέχνης» από τα πάνω, το παραδεχόμαστε. Και ναι, φέρνει επιθυμητά αποτελέσματα!
Ο Ένοικος…

ΥΓ: στο youtube, ψάχνοντας, βρήκα ανάμεσα σε άλλα και αυτό: suicidemouse.avi – original version, ως την αυθεντική, πρώτη εκδοχή του 1930. Αλλά ακόμα κι έτσι, η ανησυχητικά σκοτεινή και καταρρέουσα ατμόσφαιρα -σαν bad trip από χρήση παραισθησιογόνων ουσιών- με την ανάλογη επίδραση στην εικόνα του ήρωα, η ιδιαίτερα ενοχλητική, ανατριχιαστική μουσική και η «αινιγματική φιλοσοφία» του δημιουργού εξακολουθούν να είναι εκεί, με ελάχιστες διαφορές.

Και για δείτε και αυτό το τόσο ανώδυνο, αθώο»και διδακτκό για μικρά παιδιά: https://youtu.be/q4fXllxQa1 – -«Bimbo’s Initiation», H..μύηση του Μπίμπο-
* Θυμίζω και αυτό: «GRAY STATE» («ΤΟ ΓΚΡΙΖΟ ΚΡΑΤΟΣ»)

Και κάποια «άσχετα» κι «ατάκτως ερριμμένα»:

Σύμβολο της Εθνικής Υπηρεσίας Αναγνώρισης των ΗΠΑ. 

Το πρόγραμμα που σχετίζεται με αυτό είναι τελείως άγνωστο. 

Η επιγραφή λέει τα εξής: «Ποτέ πριν, ποτέ ξανά». 

Μήπως ο Γκάνταλφ ο Μάγος μπορεί να μας εξηγήσει τι εννοεί ο ποιητής;

Oι μάγοι που ελέγχουν τον πλανήτη μέσω των «μαύρων τεχνών» τους είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα σε εμβλήματα διάφορων και απόρρητων υπηρεσιών και προγραμμάτων, όπως δοκιμές πρωτότυπων αεροσκαφών και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου κτλ. 

Πηγή

http://antidras.blogspot.com

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ
www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *