ΑΥΤΟΣ Ο… «ΚΥΡΙΟΣ» ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ!!! (βίντεο)

4.31/5 (16)

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Σε μια περίοδο όπου παίζοντα τεράστια και πολύ επικίνδυνα γεωπολιτικά παιχνίδια στην περιοχή μας, σε μια περίοδο όπου οι φωτιές μαίνονται γύρω από την χώρα μας, σε μια περίοδο που η Τουρκία καραδοκεί να μας δώσει καίριο χτύπημα, έρχεται και ο… κύριος αυτός από το γνωστό ελληνόφωνο κανάλι του Φαλήρου να μας διδάξει… ιστορία και το κυριότερο, να κάνει και εξωτερική πολιτική σιγοντάροντας τους εθνικιστές των Σκοπίων που ευκαιρία ζητούν να προωθήσουν τις θέσεις τους σε διεθνές επίπεδο.

Θαυμαστέ τον κύριο αυτό από το κανάλι που θέλει να αλλάξει όλη την ελληνική ιστορία με συνωστισμούς στην Σμύρνη και άλλα χαρακτηριστικά !

Περιμένουμε τις αντιδράσεις των πανΜακεδονικώνΣωματείων.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος.

www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Μπορεί να σας αρέσει...

5 Σχόλια

  1. Tι κριμα δεν εμαθε ποτε αυτος ο ανθρωπος οτι η Μακεδονια παντα ειταν ειναι και θα μεινει Ελληνικη .Τι παει να πει οτι διαφοροι λαοι κατοικουσαν στην Μακεδονια?. Σε ολον τον κοσμο κατοικουν διαφορες εθνικοτητες δεν επετε ομως οτι οι χωρες αυτες ανικουν στους ξενοφερτους

  2. Στη Μακεδονία ανήκε μόνο ένα μικρό μέρος της σημερινής ΠΓΔΜ’ η Πελαγονία (Μοναστήρι, Γευγελή, Στρώμνιτσα) κ.α. Τα υπόλοιπα εδάφη της χώρας αυτής ανήκαν στην Παιονία και τη Δαρδανία.

    Όσον αφορά το ψευδεπίγραφο ‘Μακεδονικό» έθνος, θα μπορούσα να δεχτώ συμβιβασμό ως προς το όνομα της γειτονικής χώρας, αλλά με κάποιους πολύ συγκεκριμένους όρους:

    α) Να δηλώσουν (οι Σκοπιανοί) ότι το Μακεδονικό έθνος (έτσι όπως θέλουν να ονομάζουν το έθνος τους) είναι ένα σλαβικό έθνος, το οποίο σχηματίστηκε τους τελευταίους δύο αιώνες, αφότου αποσπάστηκε από το ευρύτερο βουλγαρικό έθνος,
    β) Να δηλώσουν ότι δεν έχουν ουδεμία σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες, οι οποίοι ήταν Έλληνες,
    γ) Να αφαιρέσουν κάθε αλυτρωτική αναφορά από το Σύνταγμα τους.

    Ας δούμε κάτι. Ο Ηρόδοτος είχε πει ότι έθνος είναι ένα σύνολο ανθρώπων οι οποίοι έχουν κοινή καταγωγή, κοινή θρησκεία, κοινή γλώσσα και κοινούς τρόπους/ήθη κ.τ.λ. Μετά τη Γαλλική επανάσταση, ο όρος «έθνος» πήρε μία κάπως διαφορετική σημασία, δηλαδή έθνος πλέον σήμαινε ένα σύνολο ανθρώπων που έχουν κοινά ιστορικά/πολιτικά βιώματα, ανεξαρτήτως της φυλετικής καταγωγής τους. Οι Σκοπιανοί λοιπόν αποδίδουν στο έθνος τους – το οποίο ονομάζουν «Μακεδονικό – την Ηροδότεια έννοια, δηλαδή θεωρούν ότι αυτοί είναι άμεσοι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, και απορρίπτουν την έννοια που προέρχεται από την Γαλλική επανάσταση και μετά’ ότι δηλαδή το έθνος σχηματίζεται από ανθρώπους που έχουν κοινή κουλτούρα, βιώματα και συνείδηση κ.α. Αυτό όμως σημαίνει ότι διεκδικούν ιστορία που δεν τους ανήκε. Άρα λοιπόν και εγώ προσωπικά δεν θα μπορούσα να συμβιβαστώ με αυτό.

    Να πούμε και κάτι άλλο. Η περιοχή της Παιονίας αποικίστηκε από τους Ντρεγκόβιτσι (Δρογουβίτες ή Δρουγουβίτες), έναν σλαβικό λαό από την περιοχή της Λευκορωσίας. Ασφαλώς, ανθρωπολογικά και φυλετικά, οι νότιοι Σλάβοι (ανάμεσα τους και οι ψευτομακεδόνες Σκοπιανοί) δεν είναι γνήσιοι Σλάβοι (δεν ανήκουν στον βαλτικό ανθρωπολογικό τύπο παρά σε ελάχιστο ποσοστό), αλλά στο μεγαλύτερο τους ποσοστό είναι απόγονοι ντόπιων (Ιλλυριών, Θρακών και Παιόνων αλλά και άλλων φυλών) που εκσλαβίστηκαν. Δηλαδή μπορεί όντως ως έναν βαθμό οι σημερινοί Σκοπιανοί να είναι απόγονοι και αρχαίων Μακεδόνων, αυτό όμως και πάλι δεν τους δίνει το δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, και αυτό επειδή οι όποιοι πρόγονοι τους εκσλαβίστηκαν, προσχώρησαν πλέον στην κουλτούρα των Σλάβων, έγιναν κάτι άλλο από αυτό που κάποτε μπορεί να ήταν, προσχώρησαν σε μία άλλη κουλτούρα, γλώσσα κ.α.

    Δεν είναι λοιπόν «Μακεδονία» η περιοχή, αλλά ακόμα και αν ήταν, οι σημερινοί κάτοικοι της θα ήταν «Μακεδόνες» μόνο γεωγραφικά (που όμως όπως εξήγησα ούτε αυτό δεν είναι).

    Άρα τί παραπάνω να λέμε;

    Ας δούμε όμως και κάτι. Το πραγματικό ιστορικό όνομα της ΠΓΔΜ είναι «Βαρντάρσκα Μπανοβίνα»; Στην πραγματικότητα, η ονομασία αυτή χρησιμοποιήθηκε απ’ το γιουγκοσλαβικό κράτος 12 χρόνια όλα κι όλα (1929-1941) και μάλιστα κάτω από συνθήκες που επιβεβαιώνουν πανηγυρικά τον τεχνητό χαρακτήρα της. Οταν η στρατιωτική δικτατορία του βασιλιά Αλέξανδρου επιχείρησε το 1929 να εξαλείψει τις εθνότητες της χώρας συγχωνεύοντάς τις σε ένα ενιαίο «γιουγκοσλαβικό» έθνος υπό σερβική ηγεμονία, όλες οι «ιστορικές» περιφέρειες της Γιουγκοσλαβίας αντικαταστάθηκαν από Διοικήσεις («Μπανοβίνες») με τα ονόματα των τοπικών ποταμών. Η αλλαγή παγιώθηκε με το σύνταγμα του 1931 (άρθρο 83) και αντιμετωπίστηκε ειρωνικά από το διεθνή τύπο της εποχής. Αν πάρουμε στα σοβαρά αυτή τη διοικητική διαίρεση, τότε εκτός από (γιουγκοσλαβική) Μακεδονία δεν υπάρχουν επίσης Σλοβενία (αλλά «Ντράβσκα» Μπανοβίνα), Κροατία («Σάβσκα» και «Πριμόρσκα» Μπανοβίνα), Μαυροβούνιο («Ζέτσκα» Μπανοβίνα), Βοσνία-Ερζεγοβίνη («Ντρίνσκα» και «Βρμπάσκα» Μπανοβίνα), Βοϊβοδίνα («Ντουνάβσκα» Μπανοβίνα) και -φυσικά- ούτε Σερβία («Μοράβσκα» Μπανοβίνα). Η γελοιότητα του όλου επιχειρήματος, που προπαγανδίστηκε κι από επίσημα χείλη (βλ. επιστολή Παπαθεμελή, «Ε» 17.3.01), είναι παραπάνω από προφανής.

    Το μόνο όνομα που θα τους ταίριαζε, θα ήταν:

    α) Βουλγαρική Δημοκρατία του Βαρδάρη,
    β) Σλαβική Δημοκρατία του Βαρδάρη,
    γ) Δημοκρατία του Βαρδάρη.
    δ) Δημοκρατία των Ντρεγκόβιτσι
    ε) Σλαβική Δημοκρατία της Παιονίας.

    Το ‘Μακεδονία του Βαρδάρη’ ή ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’ θα το συζητούσα αλλά ΜΟΝΟ αν εκπλήρωναν όλες τις προϋποθέσεις που ανέφερα παραπάνω. Διαφορετικά δεν θα μπορούσε να γίνει ο οποιοσδήποτε συμβιβασμός ή συζήτηση με αυτούς τους ανθρώπους (τους ψευδομακεδόνες Σκοπιανούς δηλαδή).

    Υπάρχουν τώρα 100-200.000 Έλληνες στην Π.Γ.Δ.Μ.; Πρόκειται για ανυπόστατη κατασκευή που δεν στηρίζεται σε κανένα πραγματικό δεδομένο. Το αρχικό έναυσμα δόθηκε από μια σφυγμομέτρηση του περιοδικού «PULS» (1991) κατά την οποία, σε περίπτωση διάλυσης της ΠΓΔΜ, ένα 10,88 % των ερωτηθέντων θα προτιμούσε να ζήσει στην Ελλάδα κι όχι σε κάποια άλλη γειτονική χώρα -προτίμηση που από ελληνικά ΜΜΕ (και το Α2 του ΓΕΣ) ερμηνεύθηκε σαν εκδήλωση ελληνικής εθνικής συνείδησης!
    Ακολούθησε η πανηγυρική υποδοχή της προκήρυξης μιας «Οργάνωσης Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας» (19.2.93), που σύντομα αποδείχθηκε κατασκεύασμα του εγχώριου «Στόχου». Οπως επισημαίνει και ο Κωφός, η όλη παραφιλολογία (στην οποία μετείχε ακόμη και η υφυπουργός Εξωτερικών Βιργινία Τσουδερού, ανεβάζοντας μάλιστα το ποσοστό της «ελληνικής μειονότητας» σε 18,6) «ενίσχυε την εντύπωση σε τρίτους ότι η Ελλάδα αναζητεί ή κατασκευάζει ερείσματα για επέμβαση στη γειτονική χώρα.».

    Επίσημες πηγές δέχονται ότι «το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων» της Σερβικής Μακεδονίας (5.000 άτομα) μετανάστευσε στην Ελλάδα το 1913. (Α.Α. Πάλλης, «Στατιστική μελέτη περί των φυλετικών μεταναστεύσεων Μακεδονίας και Θράκης», Αθήναι 1925, σ.6)

    Οπως επισημαίνει ο επί τρεις δεκαετίες εμπειρογνώμων του ΥΠΕΞ, Ευάγγελος Κωφός, «αφότου άρχισε να λειτουργεί μετά τον πόλεμο το Γενικό Προξενείο Σκοπίων, κανείς από τις περίπου δυο δεκάδες προξένους που υπηρέτησαν εκεί δεν κατέγραψε ελληνική μειονότητα παρόμοιων διαστάσεων στην περιοχή. Υπήρχαν μερικά απομεινάρια Βλάχων, αν και οι περισσότεροι ή είχαν ‘μακεδονοποιηθεί’ ή προέβαλλαν χωριστή ‘βλάχικη’ ταυτότητα.» («Αντί» 3.1.1997). Η εικόνα αυτή δεν άλλαξε μέχρι σήμερα.

    Οι μόνοι πολίτες της ΠΓΔΜ που διεκδικούν δημόσια τη σχέση τους με την Ελλάδα, είναι οι σλαβόφωνοι πολιτικοί πρόσφυγες του Εμφυλίου που, ως «μη Ελληνες το γένος» οι περισσότεροι (όπως η οικογένεια του Γκούεφσκι), αποκλείστηκαν από τον ελεύθρο επαναπατρισμό του 1982, κάποιοι λίγοι Βλάχοι με ελληνική συνείδηση, οι λίγοι πλέον Σαρακατσάνοι της Γευγελής και της Στρώμνιτσας και οι γηγενείς Έλληνες του Μοναστηρίου. Η Ελλάδα θα πρέπει να διεκδικήσει Μοναστήρι, Γευγελή και Στρώμνιτσα.

    Όσον αφορά τους Αλβανούς της ΠΓΔΜ, δεν είναι η πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας. Όμως δεν είναι ούτε 25,2% όπως αναφέρει η τελευταία απογραφή που διεξήχθη στη χώρα αυτή το 2002. Αν προσθέσουμε και τους χριστιανούς ορθόδοξους Αλβανούς που κατοικούν σε 17 οικισμούς στην περιοχή Ράκα ε Έπερμε και τους οποίους το καθεστώς της ΠΓΔΜ δεν αναγνωρίζει ως μειονότητα και προσπαθεί να τους αφομοιώσει, αν προσθέσουμε και κάποιους Αρβανιτόβλαχους που κατέφυγαν τα παλαιότερα χρόνια από την Αλβανία στην ΠΓΔΜ (ένα ποσοστό των οποίων έχει αλβανική εθνική συνείδηση), και αυτοί ορθόδοξοι χριστιανοί τους οποίους δεν καταγράφει η ΠΓΔΜ, καθώς και τους λίγους Ρωμαιοκαθολικούς Αλβανούς της ΠΓΔΜ (τους οποίους και αυτούς δεν αναγνωρίζει ως Αλβανούς η ΠΓΔΜ αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις τους αναφέρει ως Κροάτες), τότε οι Αλβανοί είναι τουλάχιστον το 35% (και παραπάνω) του πληθυσμού της γειτονικής χώρας.

    • Απόλυτα τεκμηριωμένη η απάντησή σου! To θέμα είναι ότι θα πρέπει το κρατίδιο των Σκοπίων να καταλάβει ότι, το μόνο κράτος που πραγματικά επιδιώκει την επιβίωσή του, είναι η Ελλάδα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *