ΑΠΟ ΤΟ 2009 ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΓΕΦΥΡΩΤΟ ΧΑΣΜΑ

5/5 (3)

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Σε μια βαρυσήμαντη συνέντευξη που έδωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταιγίπ Ερντογάν, στο αραβικό κανάλι Αλ Τζαζίρα, στις 29 Οκτωβρίου 2009, είχε αναφέρει από τότε τις μαξιμαλιστικές αλλά πραγματικές θέσεις της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, θέσει που όχι μόνο δεν άλλαξαν αλλά σε αυτές προστεθήκαν και τα ζητήματα των ενεργειακών κοιτασμάτων της ανατολικής Μεσογείου, η παράνομη συμφωνία ΑΟΖ Λιβύης – Τουρκίας και η πλήρης κατάλυση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το ενδιαφέρων είναι πως στην ίδια συνέντευξη ο Ερντογάν ούτε λίγο ούτε πολύ έκανε νύξη για την αναγέννηση της Οθωμανικής εποχής, της λεγόμενης «Παξ Οτομάνα» στην ευρύτερη περιοχή όπου βρίσκεται η Τουρκία, γεγονός που επιβεβαιώνει τις επεκτατικές τάσεις που έχουν παγιωθεί στην Άγκυρα και χρησιμοποιούν σαν όργανο προώθησης των θέσεων τους την γεωστρατηγική αναβάθμιση, όπως πιστεύουν της χώρα τους, αλλά και την πολιτική των λεγόμενων «ανοιγμάτων».

Συγκεκριμένα οι θέσεις του Ερντογάν για να μην τρέφουμε πολλές αυταπάτες είναι οι εξής :
1) Αφοπλισμός των ελληνικών νησιών και μεγαλύτερη οικονομική τους σύνδεση με την Τουρκία.
2) Αναγνώριση επίσημης τουρκικής μειονότητας στην δυτική Θράκη αλλά και στα Δωδεκάνησα. Όσον αφορά την δυτική Θράκη σταδιακή εγκαθίδρυση καθεστώτος συνδιοίκησης.
3) Διάλογος για το καθεστώς κυριαρχίας 150 περίπου νησιών και βραχονησίδων, που σύμφωνα με την Άγκυρα είναι ασαφές,
4) Περιορισμός του εθνικού εναερίου χώρου στα έξη ναυτικά μίλια, όπως είναι και τα ελληνικά χωρικά ύδατα και οριστική αποποίηση της προοπτικής επεκτάσεως των ελληνικών χωρικών υδάτων.
5) Συνεργασία για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων του Αιγαίου και εδώ, όπως έχουμε γράψει σε προηγούμενα άρθρα, ήδη η Τουρκία έχει προχωρήσει μονομερώς στον τομέα αυτό.
6) Αναθεώρηση όλων των ιστορικών απόψεων σχετικά με τις γενοκτονίες των Χριστιανών της ανατολής και αποδοχή της «ιστορικής αλήθειας» ότι στην Μικρά Ασία και οι Έλληνες διέπραξαν εγκλήματα που μπορούν να χαρακτηριστούν γενοκτονία σε βάρος του τουρκικού πληθυσμού το 1920-22.
7) Στενότερη συνεργασία των δυο χωρών στην εντατικοποίηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και καθαρή θέση κατά των απόψεων άλλων ευρωπαϊκών χωρών που θέλουν απλώς μια σύνδεση Τουρκίας Ευρωπαϊκής Ένωσης, (όπως Γαλλία και Γερμανία).

Αντιλαμβάνεται κανείς πως η Τουρκία σχεδιάζει μακροπρόθεσμα ενώ εμείς καλλιεργούμε ψευδαισθησίες και αυταπάτες που θα τις πληρώσουμε πολύ ακριβά αν δεν συνειδητοποιήσουμε πως η άλλη πλευρά καταβαίνει μόνο την γλώσσα της αποφασιστικής δύναμης, που θα τις στοιχήσει μεγάλο κόστος.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwitterlinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *