DAVID ICKE | ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ | ΤΣΙΠΑΡΙΣΜΑ | ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (βιντεο)Τὸ κακὸ θὰ σᾶς ἔρθῃ ἀπὸ τοὺς διαβασμένους. Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. 

5/5 (5)

DAVID ICKE | ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ | ΤΣΙΠΑΡΙΣΜΑ | ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

https://www.bitchute.com/video/2I5KmV2ucmI8/

Τὸ κακὸ θὰ σᾶς ἔρθῃ ἀπὸ τοὺς διαβασμένους. Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

O πρωτοπρεσβύτερος Αλκιβιάδης Καλύβας Ομότιμος Καθηγητής Λειτουργικής στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού (Holy Cross Greek Orthodox School of Theology in Brookline, MA.) δημοσίευσε πριν λίγες μέρες άρθρο σχετικό με τον τρόπο της Θείας Μετάληψης.Και αυτό είναι απόδειξη πλέον ότι αρχίζει πλέον όχι συζήτηση αλλά μια έμμεση προπαγάνδα υπέρ της αλλαγής του τρόπου της μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας,ώστε το προαποφασισμένο να παρουσιασθεί ως αναγκαία αλλαγή.Απόσπασμα του άρθρου δημοσιεύεται στην συνέχεια.
—————————————————————–
«…Κατά τα τελευταία σαράντα χρόνια αρκετές παγκοσμίως θανατηφόρες επιδημίας AIDS, SARS, Ebola και MERS προκάλεσαν τον φόβο στους ανθρώπους. Τώρα, ο κόσμος βιώνει μία ακόμη πιο επιθετική παγκόσμια απειλή: την πανδημία το κορωνοϊού ή COVID-19, μία μόλυνση με θανατηφόρα δύναμη που ανέτρεψε όλους τους κοινωνικούς, οικονομικούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς κανόνες. Οι άνθρωποι είναι δικαιολογημένα νευρικοί και φοβισμένοι. Η νόσος έχει ήδη προσβάλει εκατομμύρια ανθρώπων και αφήρεσε τις ζωές χιλιάδων παγκοσμίως. Όπως και με τις προηγούμενες πανδημίες, ο άκρως μολυσματικός κορωνοϊός έχει οδηγήσει πολλούς ανθρώπους να απορούν και να διερωτώνται αν θα συνεχισθεί η χρήση της κοινής λαβίδας στη θεία Κοινωνία.
Οι πραγματικοί φόβοι, επιφυλάξεις και ανησυχίες των ανθρώπων δεν θα πρέπει να απορριφτούν με τον αέρα υπεροχής ή με κάλεσμα για περισσότερη πίστη, ως η μετάληψη να είναι κενή από ανθρώπινες ευαισθησίες και περιορισμούς της τάξεως των κτιστών. Οι πιστοί θέλουν να αισθάνονται ασφαλείς, να εισακούονται και να προστατεύονται από την Εκκλησία. Δεν θέλουν να εκτίθενται ή να ευρίσκονται σε περιττούς κινδύνους
Δηλώσεις όπως «Η Ευχαριστία είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και το φάρμακον αθανασίας» ή «η Ευχαριστία είναι θείoν βάλσαμον, θεία ιατρεία» μπορεί να είναι αληθινές. Αλλά δεν επαρκούν για να πραΰνουν τους φόβους και τις ανησυχίες των πιστών. Οι άνθρωποι δεν αμφισβητούν τον ιερό χαρακτήρα και την ταυτότητα των Τίμιων Δώρων, αλλά την αξιοπιστία των σκευών με τα οποία τους προσφέρονται.
Στα εξήντα τέσσερα χρόνια της ιερωσύνης μου έχω καταλύσει τη θεία κοινωνία από το Ποτήριο χιλιάδες φορές, μετά από αναρίθμητες θείες λειτουργίες, χωρίς φόβο ή δισταγμό, όπως ο κάθε ιερέας. Όμως, δεν είμαι βέβαιος ότι ο κάθε πιστός ενορίτης θα έκανε το ίδιο, αν κάποιος του το ζητούσε. Η θέση μου είναι η εξής. Η Θεία Κοινωνία θα πρέπει να είναι πηγή χαράς, ελπίδας και δύναμης για όλους και να μην εξετάζει ή να μετρά την πίστη κάποιου για την πρόνοια και τη φροντίδα του Θεού (Μτ. 4:5-7). Ο Απ. Παύλος μας υπενθυμίζει ότι η αγάπη του Θεού μάς επιβάλλει να φροντίζουμε για όλους οποιαδήποτε και αν είναι η κατάστασή τους, να είμαστε ευαίσθητοι και να αποκρινόμαστε στις δίκαιες ανάγκες τους και ανησυχίες τους ένεκεν του Ευαγγελίου (Α’Κορ. 9: 19-23).
Η Ορθόδοξη Θεολογία περί των Ιερών Μυστηρίων διακρίνει ανάμεσα σε αυτό που είναι μυστικό και σε αυτό που είναι φυσικό. ΟΙ θείες πραγματικότητες σε κάθε μυστήριο διακρίνονται από τα υλικά στοιχεία δια των οποίων προσφέρονται. Πιστεύουμε και ομολογούμε ότι τα Ευχαριστιακά Δώρα- άρτος και ο οίνος- μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα του Χριστού με την ευχή της Εκκλησίας και τη δύναμη και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Η μεταβολή, όμως, είναι μυστική, δεν είναι φυσική.
Ο άρτος και ο οίνος διατηρούν τη φυσική ιδιότητα και ποιότητα και περιορίζονται από τους σχετικούς φυσικούς νόμους. Ο τρόπος, με τον οποίο η μεταβολή των Δώρων γίνεται παραμένει βαθυστόχαστο μυστήριο. Όμως γνωρίζουμε εκ πίστεως ότι η μεταβολή επισυμβαίνει, ώστε ο Χριστός να είναι η τροφή μας και να είναι «ἐν ἡμῖν καί ἡμεῖς ἐν αὐτῷ (Ιω 6:56).
Η λαβίδα είναι ένα ατελές υλικό αντικείμενο. Δεν μετέχει της αφθαρσίας του αναστημένου και θεωθέντος Σώματος του Χριστού, το Οποίο είναι πράγματι παρόν σε μας με τα ευχαριστιακά Δώρα. Από μόνη της η λαβίδα είναι ένα απλό κοχλιάριο, κουτάλι, ένα σκεύος. H αξία της απορρέει από τη χρήση της, διότι είναι το μέσο, με το οποίο προσφέρεται το Αίμα και το Σώμα του Χριστού στον λαό. Πριν πολλά χρόνια αντικατέστησε ένα παλαιότερο τρόπο μεταλήψεως. Η χρήση της λαβίδας για να κοινωνεί ο λαός ήταν τότε καινοτομία.
Σήμερα η σκέψη να αντικατασταθεί η λαβίδα προκάλεσε ανησυχία σε μερικούς κύκλους. Υπάρχουν ορισμένοι κληρικοί και λαϊκοί που βλέπουν την αντικατάσταση της λαβίδας ή οποιασδήποτε άλλης μετακίνησης από την τρέχουσα πρακτική ως απόρριψη της διδασκαλίας της πραγματικής παρουσίας του Χριστού στην Ευχαριστία. Βεβαίως, αυτό δεν είναι αληθινό!
Για να ανταποκριθούν στην παρούσα θανατηφόρα πανδημία τρεις τοπικές Εκκλησίες έχουν ήδη θεσμοθετήσει αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται η θεία Κοινωνία. Οι περιστάσεις απαιτούν κάθε τοπική Εκκλησία να μελετήσει το ζήτημα με προσοχή λαμβάνοντας υπόψη της τις πολιτιστικές ευαισθησίες και την υγεία του λαού ως και τις οδηγίες υγιεινής και τα πρωτόκολλα των χωρών τους.
«….Από όλες τις μεθόδους (που χρησιμοποιούν οι τοπικές εκκλησίες) η χρήση πολλαπλών μεταλλικών κοχλιαρίων μοιάζει η ασφαλέστερη και περισσότερο πρακτική και η εγγύτερη προς την παράδοση. Ο λαός είναι συνηθισμένος στη λαβίδα.
Επίσης θα πρέπει να δοθεί προσοχή και στο κοινό μάκτρο, το οποίο πολλοί χρησιμοποιούν, για να σκουπίζουν τα χείλη τους. Αυτή η συνήθεια είναι προβληματική και πρέπει να τελειώσει. Το μάκτρο θα πρέπει να υπηρετεί ένα σκοπό, να προλαβαίνει τη διαρροή κατά τη διάρκεια της μεταλήψεως. Μία ομάδα ανθρώπων που βοηθούν στο ιερό ή ακόμη τακτικά μέλη από το εκκλησίασμα θα πρέπει να εκπαιδευτούν να κρατούν κατάλληλα το μάκτρο, καθώς πλησιάζει εκείνος που θα μεταλάβει. Έχει γίνει επίσης πρόταση για ατομικές χαρτοπετσέτες. Η χαρτοπετσέτα τοποθετείται σε ένα καλάθι μετά από κάθε χρήση. Για να αποφευχθούν οι δυσκολίες , ο λαός θα πρέπει να διδαχτεί πως να χρησιμοποιεί κατάλληλα την προσωπική του πετσέτα.
Μία αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται η Κοινωνία στον λαό είναι αναπόφευκτη. Ήδη επισυμβαίνει. Το ζήτημα είναι αν όλες οι Εκκλησίες φτάσουν σε μία συμφωνία στο ορατό μέλλον ή εάν τοπικές παραλλαγές θα εφαρμοστούν, μέχρις ότου η χρήση πολλαπλών λαβίδων ή κάποιος άλλος τύπος θα γίνει από κοινού αποδεκτός. Με οποιοδήποτε αποτέλεσμα η αλλαγή έρχεται. Ως εκ τούτου είναι σημαντικό όλοι-κλήρος και λαός μαζί-να έχουν κατάλληλα προετοιμασθεί.

Πηγή :https://www.facebook.com

www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwitterlinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *