ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΕ 400 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ (βίντεο)

5/5 (1)

kyria foto

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη

Ζούμε ομολογουμένως σε πολύ δύσκολους καιρούς και κανείς δεν ξέρει τι μας ξημερώνει το μέλλον. Με την σημερινή κρίση και τους κινδύνους της αβεβαιότητας για το αν αύριο θα έχουμε να φάμε, είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε πως μπορούμε να επιβιώνουμε μόνοι μας.

Στη κέντρο του Λος Άντζελες ζει η οικογένεια Dervaes. Έχουν ένα οικόπεδο περίπου 400 τετραγωνικών μέτρα. Μέχρι στιγμής, όλα καλά. Αλλά αυτό που είναι ασυνήθιστο είναι το ότι μόνο 15 λεπτά με το αυτοκίνητο από το κέντρο του Λος Άντζελες, αυτή η οικογένεια έχε μια πρότυπη «αστική φάρμα» μέσα σε μια μεγαλούπολη. Έτσι δημιουργήθηκε ένα αγρόκτημα στην πόλη από την οποία μπορούν και τρέφονται.

Πολλοί από εμάς έχουν σίγουρα σκεφτεί το πώς θα μπορούσαν να επιβιώνουν καλύτερα χωρίς να έχουν ανάγκη από τα σουπερμάρκετ αλλά δεν τολμούν να το επιχειρήσουν.

Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό δεν γίνεται από την μια ήμερα στην άλλη και ούτε οπουδήποτε. Επίσης, δεν είναι και εύκολο να σπείρεις κάτι σε οποιοδήποτε μέρος και με σιγουριά να θερίσεις τα καλύτερα φρούτα και λαχανικά.

Ένα οικογενειακό αγρόκτημα 400 τετραγωνικών στην Πασαντίνα της Καλιφόρνιας όχι μόνο τροφοδοτεί μια οικογένεια, αλλά φέρνει την επανάσταση στην ιδέα του τι μπορεί να γίνει σε ένα πολύ απίθανο μέρος στη μέση μιας πόλης.

Η δημοσιογράφος Val Zavala μας δίνει μια γεύση από το επιχείρημα αυτής της οικογένειας Dervaes με τη ελεύθερη καλλιέργεια : «Φέραμε το χωρίο στην πόλη, αντί να χρειάζεται να βγούμε έξω και να πάμε σε χωρίο», δήλωσε ο Τζουλς (Jules) Dervaes, ο οποίος δημιούργησε το αγρόκτημα με τα τρία ενήλικα παιδιά του, Τζάστιν, Αναίς και Τζόρνταν.
foto2
Καλλιεργούνται σχεδόν όλα τα τρόφιμα που χρειάζονται. Ενενήντα τοις εκατό όλων των βιολογικών προϊόντων και η χορτοφαγική διατροφή τους προέρχεται από τον κήπο τους. Η επιχείρηση περιλαμβάνει την καλλιέργεια από 400 ποικιλίες λαχανικών, φρούτων και βρώσιμα λουλούδια.

Όλα αυτά παράγουν 6.000 κιλά τροφίμων ετησίως. Παράλληλα εκτρέφουν οκτώ κοτόπουλα, τέσσερις πάπιες και δύο κατσίκες, που τους παρέχουν αυγά και γάλα. Οι σεφ από τα καλύτερα εστιατόρια έρχονται στο σπίτι τους για να αγοράσουν από τα πλεονάζοντα προϊόντα της παραγωγής τους.

Όταν ρωτήθηκε αν είχε αμφιβολίες ότι θα επιτύχει το εγχείρημα ο Τζούλς παραδέχτηκε: «Σκεφτόμουν ότι αυτό το μέρος ήταν πολύ μικρό και ότι δεν θα υπήρχε κανένας τρόπος να το επιτύχουμε και να είμαστε σε θέση να θρέψουμε τους εαυτούς μας,. Ο Dervaes αποφάσισε να ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια επειδή ανησυχούσε για το τι έδινε στα παιδιά του να φάνε. Ήθελε να τρώνε βιολογικά, τρόφιμα χωρίς γενετική επεξεργασία, και ήξερε ότι ο καλύτερος τρόπος για να τα εξασφαλίσεί είναι να καλλιεργήσει μόνος του.
foto3
Η οικογένεια έχει ένα ηλιακό πάνελ στην οροφή, που τους παρέχει όλη την ηλεκτρική ενέργεια, την όποια δεν χρησιμοποιούν πολύ διότι τα περισσότερα μηχανήματα τους είναι χειροκίνητα. Για αυτό και ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ρεύματος είναι περίπου $ 12 το μήνα μόνο. Ακόμη και το αυτοκίνητό τους κινείται με βιοντίζελ, το οποίο το κάνουν από φυτικά απορρίμματα από εστιατόρια που τους τα φέρνουν στο σπίτι τους δωρεάν. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν όλες τις ανέσεις.

Όλα αυτά ακούγονται πολύ παραμυθένια αλλά πίσω από αυτό το φανταστικό εγχείρημα του Dervaes κρύβεται πολύ σκληρή δουλειά. Κερδίζουν περίπου $ 20.000 το χρόνο αλλά έχουν να αντιμετωπίσουν καιρικές καταστροφές, παράσιτα και την αλλαγή του κλίματος.

Ο Τζάστιν είπε, «καλλιεργούμε τόσο καιρό αλλά ακόμα δεν μπορούμε να αισθανθούμε ότι όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Πρόβλημα είναι τα μικρά ζωύφια που βγαίνουν τον Ιούνιο, αλλά τώρα δεν βγαίνουν μόνο τον Ιούνιο αλλά και τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο».

Το νερό είναι, επίσης, ένα σοβαρό ζήτημα. Με την ξηρασία στην Καλιφόρνια, λέει ο Τζούλς, δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα και έτσι έψαξε και βρήκε ο ίδιος την λύση. Στηρίχτηκε σε πήλινα δοχεία ποτίσματος, μια αρχαία μορφή άρδευσης, για τη διατήρηση του νερού.

Με την αυξανόμενη ροή όλων των τροφίμων τους οι ίδιοι, εκτός από συγκομιδές: όπως το σιτάρι, το ρύζι και βρώμη, είναι σε θέση να τρώνε φρέσκα και νόστιμα, τα βιολογικά τρόφιμα για $ 2 την ημέρα ανά άτομο.

Έχουν προσελκύσει την δημόσια προσοχή, δεδομένου ότι άρχισαν να ζουν με αυτάρκεια από τα μέσα της δεκαετίας του 80. Πολλοί έχουν μιμηθεί το πρότυπό τους. Προσφέρουν εργαστήρια και εκδηλώσεις προς εκπαίδευση τους, και έχουν ακόμη και ένα μπλογκ στο διαδίκτυο. Είναι ζωντανή απόδειξη το τι μπορεί να κάνει κανείς σε ένα δέκατο του ενός στρέμματος.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ

www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Μπορεί να σας αρέσει...

3 Σχόλια

  1. Και με την απαγόρευση καλλιέργειας κηπευτικών στο σπίτι μας, τι γίνεται; Δεν τους έχει ενοχλήσει μέχρι τώρα κανένας; Έχουμε διαβάσει, ότι ήδη σε κάποιες πολιτείες της Αμερικής έχει απαγορευθεί η καλλιέργεια και έχει δημιουργηθεί αστυνομία κηπευτικών. Τελικά που βρίσκεται η αλήθεια;

  2. Για Πάνο: Μέχρι να αρχίσει να ισχύει η απαγόρευση καλλιεργούν όσοι μπορούν! Η απαγόρευση ισχύει πάντως για τον μπροστά κήπο των κατοικιών που επιτρέπεται να έχεις μόνον καλλωπιστικά φυτά. Στο πίσω κήπο, στον ακάλυπτο (που δεν φαίνεται από τον δρόμο) βάζεις ότι θες – μέχρι σήμερα (Αμερική – Καναδάς – Αυστραλία).
    Οι συγκεκριμένοι στο άρθρο είναι σε μη αστική περιοχή οπότε κάνουν ότι θέλουν.
    Αν βέβαια μεγαλώσει πολύ ο αριθμός των καλλιεργητών (αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες) θα είναι δύσκολο να ισχύσει η απαγόρευση, αν γίνεται μεμονωμένα (μερικές εκατοντάδες καλλιεργητές) τότε θα είναι πολύ εύκολο!
    Η αλήθεια είναι ότι οι μαζικοί διορισμοί Καραμανλή και κυρίως Παπανδρέου ρήμαξαν τον τόπο, μείωσαν τον αγροτικό πληθυσμό [1951: 48% αγροτικός πληθυσμός, 1981 30%, σήμερα μάλλον κάτω του 15%!]
    Ακόμα και με 30% αγροτικό πληθυσμό είχαμε επάρκεια τροφίμων, μηδαμινές εισαγωγές τροφίμων, άρα φθηνά τρόφιμα για όλους.
    Μετά το 1981 άρχισε το «θάψιμο» στις χωματερές, οι επιδοτήσεις για εγκατάλειψη των καλλιεργειών, η απαξίωση του αγροτικού και κτηνοτροφικού κλάδου κ.λ.π…..
    Και φθάσαμε εδώ που φθάσαμε…
    Βέβαια είναι δύσκολη δουλειά και όποιος έχει μία γλάστρα ας φυτέψει μιά ντομάτα να δει τι κόπο έχει, πόσο δύσκολο είναι να την μεγαλώσει και τότε δεν θα ξαναπετάξει με ευκολία στα σκουπίδια γιατί θα καταλάβει τον κόπο του αγρότη (το σύνθημα γυρίζω στο χωριό πρέπει να συνοδεύεται με πολύ μεγάλη προετοιμασία σε γνώσεις και κυρίως εξάσκηση).
    Και βέβαια γράφω για ΑΓΡΟΤΕΣ και όχι για καφενόβιους που απασχολούν λαθραίους….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *