Η γυναίκα στην Αγία Γραφή.Τα δικαιωματα των γυναικων πριν και κατα τη διαρκεια της κρισης

 

Η Αγία Γραφή περιέχει πολλές αναφορές για τις γυναίκες που, στην δικιά μας μοντέρνα νοοτροπία, ηχούν μεροληπτικές κατά των γυναικών. Αλλά θα πρέπει να θυμόμαστε ότι όταν η Αγία Γραφή περιγράφει μία πράξη, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η Αγία Γραφή εγκρίνει αυτή τη πράξη. Η Αγία Γραφή περιγράφει άνδρες να αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως κάτι παραπάνω από ιδιοκτησία αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός εγκρίνει αυτή τη πρακτική. Η Αγία Γραφή επικεντρώνεται παραπάνω στην αναμόρφωση των ψυχών μας παρά των κοινωνιών μας. Ο Θεός ξέρει ότι μια αλλαγμένη καρδιά θα έχει ως αποτέλεσμα μια διαφορετική συμπεριφορά.

 

Η γυναίκα με κανέναν τρόπο δεν υστερεί σε αξία σε σχέση με τον άνδρα. Η γυναίκα έχει για τον Θεό την ίδια αξία που έχει ένας άνδρας, και το αντίστροφο.

 

Τα δύο φύλα είναι ισότιμα, αλλά όχι ίσα. Άλλη θέση έχει η γυναίκα, άλλη ο άνδρας. Υπάρχει λόγος που ο Θεός έφτιαξε δύο φύλα και όχι ένα. Δεν έγινε έτσι στην τύχη.

 

 Και στη γυναίκα είπε: «Θα υπερπληθύνω τις λύπες σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπες θα γεννάς παιδιά· και στον άνδρα σου θα είναι η επιθυμία σου, κι αυτός θα σε εξουσιάζει». Και στον Αδάμ είπε: «Επειδή υπάκουσες στον λόγο τής γυναίκας σου, και έφαγες από το δέντρο, από το οποίο σε είχα προστάξει λέγοντας: “Μη φας απ’ αυτό”, καταραμένη να είναι η γη εξαιτίας σου· με λύπες θα τρως τους καρπούς της όλες τις ημέρες τής ζωής σου· αγκάθια δε και τριβόλια θα βλαστάνει σε σένα· και θα τρως το χορτάρι τού χωραφιού· με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το ψωμί σου, μέχρις ότου επιστρέψεις στη γη, από την οποία πάρθηκες· επειδή, γη είσαι και σε γη θα επιστρέψεις».

 

(Γένεσις, 3: 16-19)

 

 

Το κάθε φύλο εξυπηρετεί κάποιες δικές του επιμέρους λειτουργίες. Δεν είναι «απαξίωση» για μια γυναίκα το να μην μπορεί να παριστάνει τον άνδρα και να κάνει πράγματα που δεν αρμόζουν στην φύση της, όπως δεν είναι «απαξίωση» και για έναν άνδρα το να μην μπορεί να φοράει σουτιέν και φουστάνια, να έχει έμμηνο κύκλο, να κυοφορεί, να τίκτει, να γαλουχεί κ.λπ κ.λπ.

 

Ας μην ξεχνούμε ότι γυναίκα είναι αυτή που κατέβασε τον Θεό στην γη. Γυναίκα είναι αυτή που κατέχει τα «δευτερεία» της Αγίας Τριάδος. Γυναίκα είναι το εκλεκτότερο πράγμα που είχε να παρουσιάσει ολόκληρη η ανθρωπότητα, η κορωνίδα ολόκληρου του ορατού και αοράτου κόσμου. Σας προκαλούμε να ρίξετε μια ματιά στους Οίκους και στον Κανόνα του Ακαθίστου Ύμνου, και στην υπόλοιπη θεομητορική υμνολογία. Και σκεφτείτε, όλα αυτά τα λόγια απευθύνονται σε μια γυναίκα…

 

Ο Θεός δεν απαξιώνει κανένα. Αντίθετα, η σχέση με τον Θεό είναι αυτό που πραγματικά καταξιώνει τον άνθρωπο, που τον κάνει «θεό», παιδί του Θεού, και του δίνει το παν…
«Φίλοι της Μονής Βατοπαιδίου»

 

Τον τελευταίο αιώνα, οι γυναίκες στην Ελλάδα κατέκτησαν σταδιακά νομική ισότητα. Στην πορεία αυτή άλλαξαν μεν τα παραδοσιακά πρότυπα των ρόλων, αλλά οι φεμινιστές και οι φεμινίστριες πρέπει να συνεχίσουν να αγωνίζονται για έναν πιο μόνιμο μετασχηματισμό. Η εκδότρια του γερμανικού περιοδικού «Missy Magazine» Μαργαρίτα Τσώμου παρουσιάζει τα ιστορικά επιτεύγματα και τα σύγχρονα επίμαχα ζητήματα.

Από τότε που η υπέρμαχος των γυναικείων δικαιωμάτων Καλλιρρόη Παρρέν ίδρυσε το 1887 στην Ελλάδα το πρώτο περιοδικό για τα δικαιώματα της γυναίκας (Εφημερίς των Κυριών), οι Ελληνίδες κινητοποιούνται με επιτυχία για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους. Το αίτημα της Παρρέν να αποκτήσουν οι γυναίκες πλήρες δικαίωμα ψήφου έγινε δεκτό το 1956 και την ίδια κιόλας χρονιά εκλέχτηκαν γυναίκες σε πολιτικά αξιώματα. Μετά τη στρατιωτική δικτατορία, κατοχυρώθηκε το 1975 η αρχή της ισότητας των φύλων στο Σύνταγμα της Ελλάδος. Τη δεκαετία του 1980 ψηφίστηκε επίσης ένας νόμος για τη διακοπή της κύησης, που συγκαταλέγεται ακόμα και σήμερα στους πιο φιλελεύθερους στην Ευρώπη. Έτσι, η χώρα διαθέτει συγκριτικά μια καλή νομική βάση για την ισότητα, πράγμα που δεν σημαίνει ωστόσο ότι η φεμινιστική στράτευση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Ειδικά σήμερα ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός φεμινιστικών πρωτοβουλιών και ομάδων LGBTQI δραστηριοποιούνται υπέρ της μετατόπισης των σεξιστικών πρότυπων ρόλων και εναντίον των πατριαρχικών δομών στην ελληνική κοινωνία.

/www.goethe.de

 

 

Θεση των γυναικων και νομικο πλαισιο

Η θέση των γυναικών στην κοινωνία της Ελλάδας δεν διαφέρει από την αντίστοιχη σε άλλες ευρωπαϊκές περιφέρειες. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, υπάρχει ωστόσο και στη χώρα μας ένα χάσμα στις αμοιβές γυναικών και ανδρών που φτάνει το 15%, δηλαδή λίγο χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος από την αρχή της δεκαετίας του 1990: σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας το ποσοστό των γυναικών στο σύνολο των εργαζομένων αυξήθηκε από 36,1%  το 1990 σε πάνω από 43%.

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA), οι πράξεις βίας εναντίον γυναικών παρουσιάζουν σχετικά χαμηλό αριθμό στην Ελλάδα. Ωστόσο στην έκθεση επισημαίνεται ότι πρόκειται για τον αριθμό των καταγγελθέντων πράξεων βίας. Έτσι η στατιστική δεν απεικονίζει στοιχεία για την πραγματική βία αλλά περισσότερο για την προθυμία των γυναικών να καταγγέλλουν πράξεις βίας. Προκειμένου να φέρει το θέμα στη δημοσιότητα και να διατεθούν στα θύματα κέντρα στήριξης, η Γενική Γραμματεία Ισότητας Φύλων της Ελλάδας δρομολόγησε το 2009 ένα εθνικό Πρόγραμμα για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών. Αυτό περιλάμβανε τη λειτουργία μιας γραμμής SOS, τη δημιουργία 30 συμβουλευτικών κέντρων και 21 ξενώνων γυναικών, καθώς και τη σχετική εκπαίδευση νοσηλευτικού προσωπικού και αστυνομικών.

 

 

Σε νομικό επίπεδο, γίνεται επίσης μια σταδιακή προσέγγιση του θέματος: Το 2006 ψηφίστηκε ένας νόμος κατά της οικιακής βίας. Επίσης, στις αρχές του 2018 –ταυτόχρονα σχεδόν με τη Γερμανία– επικυρώθηκε και υιοθετήθηκε ως δεσμευτικό νομικό πλαίσιο από το ελληνικό Κοινοβούλιο η «Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης» του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας εναντίον των γυναικών που υπογράφηκε το 2011.

Τα πιο πυκνά σε γεγονότα χρόνια όσον αφορά τη νομική ισότητα ήταν στην Ελλάδα κυρίως εκείνα της δεκαετίας του 1980. Η τότε νεαρή σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ) εισήγαγε, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα του διαζυγίου και τον πολιτικό γάμο, ψήφισε έναν νόμο κατά των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών στην αγορά εργασίας και κατήργησε την ευρέως διαδεδομένη προίκα. Στην Ελλάδα, η προίκα που έπρεπε να φέρει η γυναίκα στο γάμο προβλεπόταν από το νόμο: η οικογένεια της κόρης ήταν νομικά υποχρεωμένη να δώσει στο γαμπρό σπίτι, γη, ζώα ή άλλη περιουσία, προκειμένου –σύμφωνα με την κοινωνική αντίληψη–  να ελαφρύνουν τα «βάρη» που επωμιζόταν η οικογένεια του γαμπρού μέσω της γυναίκας.

Κυρίως η κατάργηση της υποχρεωτικής προίκας ήταν για όσους και όσες αγωνίζονται για την ισότητα των δύο φύλων μια σημαντική κατάκτηση, επειδή έτσι οι γυναίκες απέκτησαν μια νέα οικονομική ανεξαρτησία απέναντι στην οικογένεια καταγωγής τους και στους συζύγους τους.

Όσον αφορά το θέμα της διακοπής της κύησης, η Ελλάδα έχει μια από τις πιο φιλελεύθερες νομοθεσίες στην Ευρώπη: Αντίθετα απ’ ό,τι στη Γερμανία, για παράδειγμα, η έκτρωση είναι νόμιμη τις πρώτες 12 εβδομάδες της εγκυμοσύνης και κατά κανόνα μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε δημόσιο νοσοκομείο χωρίς επιπλέον επιβάρυνση ή υποχρέωση παροχής συμβουλών.

Οικονομικη κριση

Η συζήτηση περί ισότητας των φύλων αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια – μεταξύ άλλων και λόγω της κρίσης της ευρωζώνης. Γενικά, οι φεμινιστές και φεμινίστριες, όπως οι συντάκτες και συντάκτριες στο blog tomov.gr, πιστεύουν ότι η κρίση έπληξε πρώτα τις γυναίκες. Προπαντός, όπως ισχυρίζονται, επειδή οι μειώσεις προσωπικού στον κοινωνικό τομέα, για παράδειγμα στη φροντίδα ασθενών, παιδιών και ηλικιωμένων, είχε σαν αποτέλεσμα να επωμιστούν περισσότερα βάρη οι γυναίκες. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι η κρίση ανάγκασε το γυναικείο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού να επιστρέψει στην κουζίνα, όπως λέει η φεμινιστική ομάδα Καμένα Σουτιέν.

Μια και οι άνδρες εργαζόμενοι πριν από την κρίση, με βάση το ισχύον ακόμη για πολλούς παραδοσιακό πρότυπο του «κουβαλητή», απασχολούνταν σε μεγαλύτερο ποσοστό απ’ ό,τι οι γυναίκες σε σταθερές και κανονικές συνθήκες εργασίας, έχουν πληγεί και περισσότερο από την πρόσφατη περικοπή θέσεων εργασίας. Οι γυναίκες, αντίθετα, δουλεύουν συχνότερα απ’ ό,τι οι άνδρες στον τομέα της χαμηλόμισθης απασχόλησης, ο οποίος κατά τη διάρκεια της κρίσης δεν συρρικνώθηκε, αλλά αντίθετα μάλλον αναπτύχθηκε. Επειδή πολλές γυναίκες απασχολούνται σε επισφαλείς συνθήκες εργασίας, γενικά η ανεργία σε εκείνες δεν αυξήθηκε το ίδιο έντονα. Αυτό οδηγεί, όπως λέει η οργάνωση Καμένα Σουτιέν, στο να συντηρούνται πλέον οι πατεράδες και οι γιοι που έμειναν άνεργοι από τις εργαζόμενες γυναίκες στην οικογένεια.
 

Όχι σπάνια, οι άνδρες πρέπει πλέον να κάνουν οικιακά και να φροντίζουν τα παιδιά. Επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η κρίση επιδείνωσε μόνο την κοινωνική θέση των γυναικών. Είναι εξίσου πιθανό οι επιπτώσεις της πολιτικής λιτότητας και της κρίσης της ευρωζώνης να οδηγήσουν σε μια περαιτέρω μετατόπιση των παραδοσιακών ρόλων των φύλων.

Η υπερβαση του σεξισμου στην καθημερινοτητα: Φεμινιστες και φεμινιστριες εναντιον της πατριαρχικης νοοτροπιας

Το ότι η Ελλάδα βρίσκεται από την αρχή της κρίσης σε διαδικασίες κοινωνικής επανεκκίνησης φαίνεται και από το γεγονός ότι εμφανίζονται όλο και περισσότερες φεμινιστικές ομάδες που θίγουν την πατριαρχική νοοτροπία της χώρας, η οποία εξακολουθεί πεισματικά να υπάρχει παρά τη θεσμική και νομική κατοχύρωση της ισότητας.

Ο ισχυρός ρόλος της Εκκλησίας και τα παραδοσιακά χριστιανικά πρότυπα της οικογένειας στην Ελλάδα έχουν ως επακόλουθο η κύρια μορφή συντροφικής σχέσης να συνεχίζει να είναι ο γάμος. Τα κοινόβια ή η απόκτηση παιδιών εκτός γάμου θεωρούνται ακόμη και σήμερα ασυνήθιστα, ιδιαίτερα στο περιβάλλον της επαρχίας. Μετά τη σύναψη γάμου, θεωρείται και τώρα ακόμη ότι το σωστό είναι η γυναίκα να αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως την κυρίως υπεύθυνη για το νοικοκυριό και την ανατροφή των παιδιών.

Και οι δύο άγγελοι ήρθαν το δειλινό στα Σόδομα· και ο Λωτ καθόταν δίπλα στην πύλη των Σοδόμων· ο δε Λωτ, βλέποντάς τους, σηκώθηκε σε συνάντησή τους, και προσκύνησε με το πρόσωπό του μέχρι το έδαφος· και είπε: «Να, κύριοί μου, στραφείτε, παρακαλώ, στο σπίτι τού δούλου σας, και διανυχτερεύστε, και πλύντε τα πόδια σας· και αφού σηκωθείτε το πρωί, θα πάτε στον δρόμο σας». Κι εκείνοι είπαν: «Όχι, αλλά θα διανυχτερεύσουμε στην πλατεία». Και αφού τους πίεσε πολύ, στράφηκαν σ’ αυτόν, και μπήκαν μέσα στο σπίτι του· και τους έκανε συμπόσιο, και έψησε άζυμα, και έφαγαν. Και πριν κοιμηθούν, οι άνδρες τής πόλης, οι άνδρες των Σοδόμων, περικύκλωσαν το σπίτι, νέοι και γέροντες, ολόκληρος ο λαός μαζί, από παντού· και έκραζαν στον Λωτ, και του έλεγαν: «Πού είναι οι άνδρες, εκείνοι που μπήκαν μέσα σε σένα τη νύχτα; Βγάλ’ τους έξω σε μας, για να τους γνωρίσουμε». Και ο Λωτ βγήκε σ’ αυτούς στο πρόθυρο, και έκλεισε πίσω του την πόρτα, και είπε: «Μη, αδελφοί μου, μη πράξετε ένα τέτοιο κακό· δέστε, έχω δύο θυγατέρες, που δεν γνώρισαν άνδρα· να σας τις φέρω, λοιπόν, έξω· και κάντε σ’ αυτές, όπως σας φανεί αρεστό· μόνον σ’ αυτούς τους άνδρες να μη πράξετε τίποτε, επειδή για τούτο μπήκαν κάτω από τη σκιά τής στέγης μου».

 

(Γένεσις, 19: 1-8)

Επίσης, οι γυναίκες εξακολουθούν να έχουν έναν πολύ μικρό ρόλο στα μέσα ενημέρωσης και στη δημόσια σφαίρα: δεν είναι σπάνιο, π.χ., τα πάνελ όπου συζητιούνται διάφορα θέματα να απαρτίζονται αποκλειστικά από άντρες. Αλλά και στη χρήση της γλώσσας χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, όπως λένε οι συντάκτες και συντάκτριες του blog queer.gr:, σπάνια μόνο χρησιμοποιείται μια γλώσσα ουδέτερη ως προς τα φύλα, ενώ οι περισσότεροι όροι για τους ομοφυλόφιλους ή τους διεμφυλικούς ανθρώπους συνεχίζουν να θεωρούνται υβριστικοί.

Women, face it: marriage can never be feminist – Julie Bindel | Comment is Free

 

Η πνευματική ζωή της γυναίκας, στην οικογένεια και στην εκκλησία.

 

 

Από τα τέλη του 2016 ομάδες φεμινιστικές και LGBT, π.χ. οι Brastards, Beflona, queertrans και άλλες, φέρνουν στη δημοσιότητα θέματα όπως ο σεξισμός και η ομοφοβία στην καθημερινότητα, στις φεμινιστικές διαδηλώσεις που έχουν εγκαινιάσει. Έτσι, στην Ελλάδα υπάρχει μια ενεργή κοινωνία των πολιτών που διαρκώς αγωνίζεται για να μπει ένα τέλος στις εχθρικές προς τη γυναίκα συνήθειες και συμπεριφορές – κι αυτό επειδή ο σεξισμός της καθημερινότητας δεν ξεπερνιέται ούτε στην Ελλάδα ούτε οπουδήποτε αλλού μόνο μέσω των νόμων.

 

 Θαυμαστος, καινουργιος κοσμος. Πως θελουμε να συμβιωνουμε;

Πώς μπορούν να συνδυαστούν οι προσωπικές σχέσεις, η φροντίδα και η δουλειά; Οι ασχολίες που έχουν σχέση με τη φροντίδα και την περιποίηση εξακολουθούν να θεωρούνται γυναικείες, στο πνεύμα των παραδοσιακών ρόλων των φύλων. Ωστόσο, στη γερμανική κοινωνία οι μονογονεϊκές οικογένειες είναι πλέον ο κανόνας, όπως και οι οικογένειες πάτσγουορκ, οι queer, τρανς και πολυσυντροφικές σχέσεις. Ποιες μορφές συμβίωσης αρμόζουν στη σύγχρονη εποχή;

 

 

 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ – ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ;

Άντρας, γυναίκα – και τίποτε άλλο; Όποιος δεν νιώθει άνετα σε καμία από αυτές τις δύο κατηγορίες, προκαλεί σύγχυση. Ο σύγχρονος φεμινισμός ποντάρει στην ποικιλία και ρωτάει: Πρέπει η διαφορά μεταξύ άντρα και γυναίκας να είναι χαραγμένη στην πέτρα; Δεν είναι μάλλον καταπιεστικές αυτές οι κατηγοριοποιήσεις με βάση τα δύο φύλα;

 

 

 

 

Η γαλλίδα ηθοποιός Κατρίν Ντενέβ δήλωσε ότι οι άνδρες πρέπει να είναι «ελεύθεροι να φλερτάρουν» τις γυναίκες και έχει ήδη διχάσει καθώς παίρνει μια θέση για κάποιους τολμηρή και για άλλους ακραία, κόντρα στο ρεύμα της εποχής και της επικαιρότητας.

Η Ντενέβ είναι μόλις μία από τους 100 περίπου Γαλλίδες συγγραφείς, καλλιτέχνιδες και ακαδημαϊκούς που υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή για το κύμα καταγγελιών στον απόηχο του σκανδάλου των αποκαλύψεων για τις σεξουαλικές επιθέσεις που κατηγορείται πως διέπραξε ο παραγωγός Χάρβεϊ Γουάινστιν.

Οι 100 ισχυρίζονται ότι το «κυνήγι μαγισσών» που που ακολούθησε απειλεί τη σεξουαλική ελευθερία. «Ο βιασμός είναι έγκλημα, αλλά η προσπάθεια να αποπλανήσει κανείς κάποιον, ακόμη και επίμονα ή αδέξια, δεν είναι», αναφέρει η επιστολή που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Le Monde

 

 

. «Οι άνδρες τιμωρούνται γενικευμένα, εκδιώχνονται από τη δουλειά τους, όταν το μόνο που έκαναν ήταν να αγγίξουν ένα γόνατο ή να προσπαθήσουν να κλέψουν ένα φιλί», προσθέτει η επιστολή, η οποία υπογράφεται επίσης από την Κατρίν Μιγιέ, συγγραφέα του μπεστ σέλερ «Η σεξουαλική ζωή της Κατρίν Μ.». «Άντρες βρέθηκαν στο βούρκο επειδή μιλούσαν για προσωπικά θέματα κατά τη διάρκεια επαγγελματικών γευμάτων ή για την αποστολή σεξουαλικά φορτισμένων μηνυμάτων σε γυναίκες που δεν ανταποκρίνονταν στην προσοχή τους», αναφέρει η επιστολή.

π. Ελπίδιος: Ευλογημένες γυναίκες

 

Το κείμενο επιτίθεται επίσης σε φεμινιστικές εκστρατείες των social media όπως το # MeToo και το γαλλικό ισοδύναμο του, #BalanceTonPorc, για την απελευθέρωση ενός «πουριτανικού κύματος κάθαρσης». Ισχυρίζεται ότι «η νόμιμη διαμαρτυρία ενάντια στη σεξουαλική βία που υφίστανται οι γυναίκες, ιδιαίτερα στην επαγγελματική τους ζωή, είχε μετατραπεί σε κυνήγι μαγισσών».

«Αυτό που ξεκίνησε ως ελευθερία των γυναικών να μιλήσουν έχει μετατραπεί σήμερα στο αντίθετο – εκφοβίζουμε τους ανθρώπους να μιλάνε «σωστά», φιμώνουμε όσους δεν συμβιβάζονται και κατηγορούμε τις γυναίκες που αρνήθηκαν να λυγίσουν στις νέες πραγματικότητες για προδοσία και συνέργεια», αναφέρει η επιστολή. Οι γυναίκες που υπογράφουν το κείμενο ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται τη σεξουαλική ελευθερία, για την οποία η ελευθερία της αποπλάνησης είναι απαραίτητη. «Ως γυναίκες δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε αυτόν τον φεμινισμό, ο οποίος πέρα από την καταδίκη της κατάχρησης εξουσίας παίρνει το πρόσωπο του μίσους εναντίον των ανθρώπων και της σεξουαλικότητας», υποστηρίζουν.

Όταν βγεις να πολεμήσεις τους εχθρούς σου, και ο Κύριος ο Θεός σου τους παραδώσει στα χέρια σου, και πάρεις απ’ αυτούς αιχμαλώτους, και δεις ανάμεσα στους αιχμαλώτους μια όμορφη γυναίκα, και την επιθυμήσεις, για να την πάρεις στον εαυτό σου για γυναίκα, τότε, θα τη φέρεις στο σπίτι σου, και θα ξυρίσει το κεφάλι της, και θα κόψει τα νύχια της· και θα βγάλει τα ενδύματα της αιχμαλωσίας της από πάνω της, και θα καθήσει στο σπίτι σου, και θα κλάψει τον πατέρα της και τη μητέρα της έναν ολόκληρο μήνα· και ύστερα θα μπεις μέσα σ’ αυτή, και θα είσαι άνδρας της, κι εκείνη θα είναι γυναίκα σου. Και αν συμβεί να μη ευχαριστιέσαι σ’ αυτήν, τότε θα την εξαποστείλεις ελεύθερη· και δεν θα την πουλήσεις για ασήμι, δεν θα την εμπορευθείς, επειδή την ταπείνωσες.

 

(Δευτερονόμιον, 21: 10-14)

 

«Οι γυναίκες έχουμε επαρκή επίγνωση ότι η σεξουαλική επιθυμία είναι από τη φύση της άγρια και επιθετική. Αλλά έχουμε επίσης την ικανότητα να μην συγχέουμε μια αδέξια προσπάθεια με μια σεξουαλική επίθεση», αναφέρεται σε άλλο σημείο. «Το κύμα εκκαθάρισης φαίνεται να μην γνωρίζει κανένα όριο … Λογοκρίνουμε ένα γυμνό του Έγκον Σίλεσε σε μια αφίσα … ζητάμε την ακύρωση μιας ρετροσπεκτίβας των έργων του Ρομάν Πολάνσκι … ένας ακαδημαϊκός βρίσκει το φιλμ «Βlow -up» του Μικελάντζελο Αντονιόνι μισογυνιστικό και απαράδεκτο». «Ήδη οι εκδότες ζητούν σε κάποιες από εμάς να κάνουμε τους αντρικούς χαρακτήρες λιγότερο «σεξιστές», να μιλάνε για σεξουαλικότητα και έρωτα λιγότερο ή ακόμα και να το κάνουμε κάτι ώστε να γίνεται πιο εμφανές το τραύμα που βιώνουν οι γυναικείοι χαρακτήρες» αναφέρεται σε άλλο σημείο

. «Πάνω απ ‘όλα συνειδητοποιούμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι μονολιθικός: μια γυναίκα μπορεί την ίδια μέρα να ηγηθεί μιας επαγγελματική ομάδας και να απολαύσει το να είναι το σεξουαλικό αντικείμενο ενός άνδρα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι «τσούλα» ούτε άθλια συνεργός της πατριαρχίας. Μπορεί να εξασφαλίσει ότι ο μισθός της είναι ίσος με αυτόν ενός άνδρα, αλλά δεν αισθάνεται για πάντα τραυματισμένη από ένα τρίψιμο στο μετρό, ακόμα κι αν θεωρείται έγκλημα. Μπορεί να το δει και ως έκφραση μιας μεγάλης σεξουαλικής δυστυχίας ή σαν κάτι ήσσονος σημασίας». Πηγή: www.lifo.gr

 

Κι αν η γυναίκα έχει ρεύση, και η ρεύση της στο σώμα της είναι αίμα, θα είναι αποχωρισμένη επτά ημέρες· και καθένας που θα την αγγίξει, θα είναι ακάθαρτος μέχρι την εσπέρα. Και κάθε πράγμα, επάνω στο οποίο πλαγιάζει στον αποχωρισμό της, θα είναι ακάθαρτο· και κάθε πράγμα, επάνω στο οποίο κάθεται, θα είναι ακάθαρτο. Και καθένας που θα αγγίξει το κρεβάτι της, θα πλύνει τα ιμάτιά του, και θα λουστεί με νερό, και θα είναι ακάθαρτος μέχρι την εσπέρα. Και καθένας που θα αγγίξει κάποιο σκεύος, επάνω στο οποίο αυτή κάθησε, θα πλύνει τα ιμάτιά του, και θα λουστεί με νερό, και θα είναι ακάθαρτος μέχρι την εσπέρα. Και αν υπάρχει κάτι επάνω στο κρεβάτι ή επάνω σε κάποιο σκεύος στο οποίο αυτή κάθεται, όταν αυτός το αγγίξει, θα είναι ακάθαρτος μέχρι την εσπέρα. Και αν κάποιος συγκοιμηθεί μαζί της, κι έρθουν επάνω του τα γυναικεία της, θα είναι ακάθαρτος επτά ημέρες· και κάθε κρεβάτι, επάνω στο οποίο τυχόν κοιμηθεί, θα είναι ακάθαρτο. Κι αν κάποια γυναίκα έχει ρεύση του αίματός της πολλές ημέρες, εκτός του καιρού τού αποχωρισμού της ή αν έχει ρεύση πέρα από τον αποχωρισμό της, όλες οι ημέρες τής ρεύσης τής ακαθαρσίας της θα είναι όπως οι ημέρες τού αποχωρισμού της· θα είναι ακάθαρτη. Κάθε κρεβάτι, επάνω στο οποίο ξαπλώνει σε όλες τις ημέρες τής ρεύσης της, θα είναι σ’ αυτή όπως το κρεβάτι τού αποχωρισμού της· και κάθε σκεύος, επάνω στο οποίο κάθεται, θα είναι ακάθαρτο, όπως η ακαθαρσία τού αποχωρισμού της. Και καθένας που θα τα αγγίξει, θα είναι ακάθαρτος, και θα πλύνει τα ιμάτιά του, και θα λουστεί με νερό, και θα είναι ακάθαρτος μέχρι την εσπέρα.

 

(Λευιτικόν, 15: 19-27)

Αν μια νέα παρθένα είναι αρραβωνιασμένη με άνδρα, και τη βρει κάποιος στην πόλη, και κοιμηθεί μαζί της, τότε, θα τους βγάλετε έξω και τους δύο, στην πύλη τής πόλης εκείνης, και θα τους λιθοβολήσετε με πέτρες, και θα πεθάνουν· τη νέα, επειδή δεν φώναξε, ενώ ήταν μέσα στην πόλη· και τον άνθρωπο, επειδή ταπείνωσε τη γυναίκα τού πλησίον του· και θα εξαφανίσεις το κακό από ανάμεσά σου. Αλλά, αν κάποιος βρει τη νέα στο χωράφι, την αρραβωνιασμένη, και ο άνθρωπος τη βιάσει, και κοιμηθεί μαζί της, τότε ο άνθρωπος μόνον θα θανατώνεται, που κοιμήθηκε μαζί της· στη νέα, όμως, δεν θα κάνεις τίποτε· δεν υπάρχει αμάρτημα θανάτου στη νέα· επειδή, όπως όταν ορμήσει κάποιος ενάντια στον πλησίον του και τον φονεύσει, έτσι είναι και το πράγμα αυτό· επειδή, τη βρήκε στο χωράφι, η αρραβωνιασμένη νέα φώναξε, αλλά δεν υπήρχε κάποιος να τη σώσει. Αν κάποιος βρει μια νέα παρθένα, μη αρραβωνιασμένη, και την πιάσει και κοιμηθεί μαζί της, και βρεθούν· τότε, ο άνθρωπος που κοιμήθηκε μαζί της θα δώσει στον πατέρα της νέας 50 σίκλους ασήμι, κι αυτή θα είναι γυναίκα του, επειδή την ταπείνωσε, δεν μπορεί να την αποβάλει όλες τις ημέρες τής ζωής του.

 

(Δευτερονόμιον, 22: 23-29)

Εξαιτίας μιας πόρνης γυναίκας καταντάει κανείς μέχρι ένα κομμάτι ψωμί, ενώ η μοιχαλίδα γυναίκα θηρεύει την πολύτιμη ψυχή.

 

(Παροιμίες, 6: 26)

Πικρότερη, κι από τον θάνατο, είναι η γυναίκα τής οποίας η καρδιά είναι παγίδες και δίχτυα, και τα χέρια της δεσμά· ο αρεστός μπροστά στον Θεό θα ξεφύγει απ’ αυτή· ενώ ο αμαρτωλός θα συλληφθεί σ’ αυτή. Δες, βρήκα τούτο, λέει ο Εκκλησιαστής, εξετάζοντας ένα προς ένα, για να βρω τον λόγο· τον οποίο ακόμα η ψυχή μου αναζητάει, αλλά δεν βρίσκω· έναν άνδρα ανάμεσα σε χίλιους βρήκα· όμως, μία γυναίκα ανάμεσα σε όλες τούτες δεν βρήκα.

 

(Εκκλησιαστής, 7: 26-28)

Οι γυναίκες, υποτάσσεστε στους άνδρες σας, όπως στον Κύριο· επειδή, ο άνδρας είναι η κεφαλή τής γυναίκας, όπως και ο Χριστός είναι η κεφαλή τής εκκλησίας, κι αυτός είναι ο σωτήρας τού σώματος.

 

(Προς Εφεσίους, 5: 22-23)

 

Να τιμάς τις χήρες, αυτές που είναι πραγματικά χήρες. Και αν μια χήρα έχει παιδιά ή εγγόνια, ας μαθαίνουν πρώτα να κάνουν ευσεβή την ίδια τους την οικογένεια, και να αποδίδουν τιμές στους προγόνους τους· επειδή, αυτό είναι καλό και ευπρόσδεκτο μπροστά στον Θεό. Η δε πραγματικά χήρα και απομονωμένη ελπίζει στον Θεό, και εμμένει στις προσευχές νύχτα και ημέρα· αυτή, όμως, που είναι δοσμένη στις ηδονές, ενώ ζει, είναι νεκρή. Κι αυτά να τα παραγγέλλεις, για να είναι άμεμπτοι. Αν, όμως, κάποιος δεν προνοεί για τους δικούς του, μάλιστα για τους οικείους, αρνήθηκε την πίστη, και είναι χειρότερος από έναν άπιστο. Ως χήρα ας καταγράφεται εκείνη που είναι όχι λιγότερο των 60 χρόνων, η οποία να υπήρξε γυναίκα ενός άνδρα, που να έχει μαρτυρία για τα καλά της έργα· αν ανέθρεψε παιδιά, αν περιέθαλψε ξένους, αν έπλυνε πόδια αγίων, αν βοήθησε αυτούς που θλίβονταν, αν συνέτρεξε σε κάθε αγαθό έργο. Ενώ, τις νεότερες χήρες να τις αποφεύγεις· επειδή, όταν σαρκικά κίνητρα τις στρέψουν ενάντια στον Χριστό, θέλουν να παντρεύονται· έχοντας την καταδίκη, επειδή αθέτησαν την πρώτη πίστη. Ταυτόχρονα δε, μαθαίνουν να είναι και αργόσχολες, να περιέρχονται τα σπίτια· και όχι μονάχα αργόσχολες, αλλά και φλύαρες και περίεργες, λέγοντας όσα δεν πρέπει. Θέλω, λοιπόν, οι νεότερες να παντρεύονται, να κάνουν παιδιά, να κυβερνούν το σπιτικό τους, να μη δίνουν καμιά αφορμή στον ενάντιο να λοιδορεί. Επειδή, μερικοί εκτράπηκαν ήδη πίσω από τον Σατανά. Αν κάποιος πιστός ή πιστή έχει χήρες, ας προμηθεύει σ’ αυτές τα αναγκαία, και ας μη επιβαρύνεται η εκκλησία· για να μπορεί να βοηθάει τις πραγματικά χήρες.

 

(Προς Τιμόθεον Α’, 5: 3-16)

 

Αξιολογήστε Το

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *