Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ(Βίντεο)

5/5 (1)

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη

Βλέποντας καθημερινά τους φίλους μας να βυθίζονται στα ψυχοφάρμακα γιατί μόνο με αυτόν τον τρόπο νομίζουν ότι θα μπορούσαν και ξεπεράσουν τις κρίσεις και τις δοκιμασίες που μας φέρει η ζωή  αφιερώνουμε αυτό το άρθρο ώστε να ξυπνήσουν κάποιοι από τις ψευδαισθήσεις που έχουν. Το μόνο που πετυχαίνει κανείς είναι ουσιαστικά να χειροτερεύει την σωματική και ψυχική του κατάσταση.

Στην θαυμάσια αυτή ομιλία του, ο διάσημος ψυχίατρος Dr Peter Breggin καυτηριάζει την ψυχιατρική διάγνωση ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας), καθώς και γενικότερα το ψυχοφαρμακευτικό μοντέλο. Ο Δρ Peter Breggin είναι ένας διάσημος ψυχίατρος και εμπειρογνώμων στην κλινική ψυχοφαρμακολογία. Έχει διδάξει σε διάφορα πανεπιστήμια, όπως στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και στο Johns Hopkins, έχει διατελέσει σύμβουλος στο Εθνικό Ίδρυμα Ψυχικής Υγείας και έχει συγγράψει δεκάδες επιστημονικά άρθρα και πάνω από είκοσι βιβλία. Έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και έχει κληθεί ως εμπειρογνώμων ιατρός σε δίκες κατά φαρμακευτικών εταιρειών για την προώθηση στην αγορά τοξικών και καταστροφικών για τη δημόσια υγεία προϊόντων, στοιχεία που οι ίδιες γνωρίζουν αλλά αποκρύπτουν ηθελημένα. Έχει καταθέσει στο Κογκρέσο για τη χορήγηση σε παιδιά ψυχοτρόπων ουσιών, όπως και στο συνέδριο για τη ΔΕΠΥ (1998) του Εθνικού Ιδρύματος Ψυχικής Υγείας όπου, κληθείς ως ο κύριος εμπειρογνώμων στην κλινική ψυχοφαρμακολογία, παρουσίασε τα αποτελέσματα των ερευνητικών μελετών σχετικά με τις καταστροφικές επιδράσεις των ψυχοφαρμάκων στον εγκέφαλο και τη συμπεριφορά των παιδιών. Είναι πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου για τη Μελέτη της Ψυχιατρικής και της Ψυχολογίας (ICSPP), ενώ ήταν ένας από τους σκαπανείς στον αγώνα για την κατάργηση των ηλεκτροσόκ και των λοβοτομών σε ψυχιατρικούς ασθενείς.

Η απάτη της ψυχιατρικής

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ : ΜΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ψυχιατρική – μια βιομηχανία θανάτου (τρέιλερ)

Ψυχιατρική μια βιομηχανία θανάτου 08

Εγκλήματα ψυχιάτρων

Η Συνταγογράφηση της Βίας από την Ψυχιατρική

Ψυχιατρική μια βιομηχανία θανάτου 02

Κακοποιήθηκε μέχρι θανάτου σε ψυχιατρική κλινική της Ιταλίας

Ψυχιατρική μια βιομηχανία θανάτου 01

Η άρρωστη σχέση γιατρών – φαρμακοβιομηχανίας

Ας σταματήσουμε να δίνουμε στα παιδιά μας ψυχοφάρμακα διότι την ψυχή μπορεί μόνο ο Χριστός να την θεραπεύσει. Κάτι άλλο πολύ λυπητερό, οι εμπειρίες στην ζωή μας έδειξαν ότι το 99,9 % τον φιλών που ασχολούνται με την ψυχιατρική ή είναι ψυχολόγοι έχουν και οι ίδιοι αν τους γνωρίσει κανείς πολύ καλά, ψυχολογικά προβλήματα.

Γιατί η ψυχιατρική είναι ψευδοεπιστήμη και η ψυχολογία/ψυχανάλυση «όνειρο» χωρίς πραγματικότητα.

Η ψυχιατρική και η ψυχολογία ως ψευδοεπιστήμες που αποπροσανατολίζουν μόνιμα ή προσωρινά από πραγματικά προβλήματα, ή απλώς ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΑΝΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Ενδεικτικά της κοινής νοοτροπίας που χαρακτηρίζει έναν μέσο ψυχίατρο, σε ερώτηση για την προλακτίνη, η οποία συχνά είναι ανεβασμένη σε ανθρώπους που λαμβάνουν αντιψυχωσικά, εξαιτίας καταστολής του ντοπαμινεργικού μονοπατιού στον εγκέφαλο που ελέγχει ανασταλτικά την έκκρισή της, έχει προταθεί η χορήγηση βιταμίνης Ε, ορμόνης που, πολύ γενικά, μπορεί και να βελτιώσει τη λειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος και την έκκριση των οιστρογόνων.

Η προλακτίνη σε φυσιολογικές συνθήκες έχει τιμές ως 20-25 ng/ml. Η αύξησή της μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή της έκκρισης οιστρογόνων, καταστολή της γενετήσιας επιθυμίας, γαλακτόρροια στις γυναίκες και γυναικομαστία στους άντρες, συμπτώματα κοινά και συχνά σε όσους λαμβάνουν αντιψυχωσικά. Όλα αυτά, φυσικά, δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση λόγο ανησυχίας για έναν «ιατρό» ότι τα έχει διαλύσει όλα στον οργανισμό τους ασθενούς του, αλλά συνεχίζει να χορηγεί κανονικά την «αντιψυχωσική αγωγή», με την επιβεβαίωση ότι ο «ασθενής» του δεν έχει κόψει και τα φάρμακα, αφού είναι σε αυτή την οικτρή κατάσταση.

Η χορήγηση βιταμίνης Ε σε άνθρωπο που λαμβάνει αντιψυχωσικά είναι σαν τη χορήγηση ακριβών σκευασμάτων βιταμινών σε καρκινοπαθείς που χρειάζονται εγχείριση. Τέτοιες υποθέσεις ΥΠΑΡΧΟΥΝ και έχουν οδηγηθεί στα δικαστήρια, αλλά αποτελούν (θεωρητικά…) εξαιρέσεις στην ιατρική κοινότητα.

Αντίθετα, για τους ψυχιάτρους αυτό αποτελεί κοινό τόπο. Όσο χειρότερα είναι ο ασθενής τόσο αποτελεσματικότερη η «θεραπεία», τουλάχιστον όσον αφορά τις «βαριές περιπτώσεις», που μπορεί να είναι ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ χωρίς να έχει εξεταστεί ποτέ ΚΑΝ.

Αντίθετα, στις «ελαφριές περιπτώσεις», φροντίζουν απλά να δημιουργήσουν ένα καθεστώς ΜΟΝΙΜΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ στον ασθενή, με μικρές δόσεις αντιψυχωσικών ή/και αντικαταθλιπτικών και άλλων φαρμάκων, που καταστέλλουν σε μικρότερο βαθμό τη λειτουργία του εγκεφάλου ή διεγείρουν (με χαρακτήρα εθιστικής ναρκωτικής ουσίας) τη δράση του.

Σε καμία περίπτωση μια ουσία που αλλοιώνει τη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου δεν μπορεί να αντιμετωπίσει καταστάσεις που προκαλούν πραγματικά ψυχολογικά προβλήματα σε έναν άνθρωπο, ανεξάρτητα από τη σοβαρότητά τους. Αν για παράδειγμα κάποιος περνάει οικονομικές δυσκολίες, χωρισμό, απόλυση, αλλαγή εργασιακών συνθηκών κλπ. ή πολύ χειρότερες καταστάσεις, όπως χρόνια προβλήματα σε δυσλειτουργικά περιβάλλοντα (οικογένεια, σχολείο, εργασία κλπ.), απλώς θα απωλέσει μέρος της ικανότητάς του να τα αντιμετωπίσει, οπότε και θα βρεθεί σε μια δίνη αρνητικών εξελίξεων, καθώς ότι προκάλεσε την κατάσταση που τον οδήγησε σε «ψυχολογικά προβλήματα» αναγκαστικά και οπωσδήποτε θα ΕΠΙΔΕΙΝΩΘΕΙ, αφού δεν θα υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστεί.

Από την άλλη δε, αν ένας άνθρωπος έχει π.χ. μια εταιρεία και είναι έτοιμη να κλείσει, μπορεί ένας οποιοσδήποτε τρίτος να έρθει να τον σώσει από το κλείσιμό της με συμβουλές που θα του ανεβάσουν το ηθικό και θα του μάθουν να μην απελπίζεται, να προχωράει με μικρότερα, περισσότερα και σοβαρότερα βήματα και, τελικά, να καταφέρει να αντιμετωπίσει τη δύσκολη κατάσταση; Η ερώτηση αυτή είναι απλοϊκή και εκτός πραγματικότητας. Ταιριάζει σε παραμύθια με δράκους και ιππότες και όχι στην κανονική ζωή.

Αν δε, υπάρχουν πολύ οξύτερα προβλήματα, τα οποία κάνουν τους ανθρώπους να «χάσουν το μυαλό τους», τότε είναι πραγματικά οι μόνοι που μπορούν να το «βρουν» γιατί σε αυτούς ανήκει και μόνο οι ίδιοι ξέρουν τη λύση. Σε καταστάσεις όπου υπάρχει κυκεώνας που κατακλύζει ένα άνθρωπο, ένας ψυχολόγος είναι περιττό και ανούσιο βάρος. Σαν να υπογράφει η χώρα μνημόνιο και η Βουλή σύσσωμη να συμβουλεύεται «ειδικό» για να μην αγχωθεί που ξεπουλάει τη χώρα, γιατί θα «επιβαρύνει τη δύσκολη θέση της». Και ακολούθως, να της χορηγηθούν και φάρμακα που να διεγείρουν ή καταστείλουν τον εγκέφαλο και τη ζωή της, τα οποία όμως πήραν όλοι οι πολίτες (όλοι στους δρόμους και ΑΠΕΡΓΙΕΣ////ξύλο στους δρόμους και απολύσεις). Αυτή ήταν η φυσιολογική αντίδραση του «οργανισμού»=σώμα πολιτών στη μωρία των πολιτικών τους να ξεπουλήσουν τη χώρα, μια μικρή αντίδραση και μια ατελείωτη καταστολή. Η ελλιπής λειτουργία των ποινικών δικαστηρίων σε βάρος πολιτικών και ο ίδιος ο φόβος των δικαστικών απέναντι στους πολιτικούς (βλ. επιστολή της ένωσης εισαγγελέων Ελλάδος μήπως φυλακίσαν κατά λάθος τον Τσοχατζόπουλο-αντί να τους στείλουμε εμείς επιστολή γιατί δε φυλακίσαν και τους υπόλοιπους) ήτανε κάτι που έκανε την κατάσταση ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ αδιέξοδη και κίνδυνο για όλη την Ευρώπη και μόνο ο ΓΑΠ δεν το κατάλαβε.
Τα μυστικά του μάρκετινγκ των φαρμακευτικών

Καταστάσεις τέτοιου είδους και σοβαρότητας είναι αυτές που, αν συμβούν σε ατομικό επίπεδο (σε έναν άνθρωπο που διαβιώνει σε εξαιρετικά δυσλειτουργικά περιβάλλοντα), είναι δυνατό να οδηγήσουν σε μερική ή ολική απώλεια της συνειδητής λειτουργίας του και να εμφανίσει συμπτώματα που περιγράφονται σαν ψυχωσικά/παραληρητικά. Όχι απλώς να νιώθει άσχημα, αλλά να ζει και να είναι πολύ άσχημα και να αρχίσει να χάνει τον έλεγχο της πραγματικότητας και της ζωής του. Και ακριβώς αυτό είναι που δεν έχει όταν αρχίσει να εμφανίζει τέτοια συμπτώματα.

Αυτό που πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν και αρνούνται να παραδεχτούν είναι ότι αυτή είναι η συνάντηση με το συλλογικό ασυνείδητο και το απύθμενο βάθος του. Είναι σαν ένας άνθρωπος να αποτελείται, ψυχικά, από στρώσεις. Εξωτερικά, είμαι το επάγγελμα, η οικογένεια, οι φίλοι μου, οι δραστηριότητές μου. Η persona. Αυτό που ξέρουν και συναντάνε οι «άλλοι». Εσωτερικά, είμαι ό,τι σκέφτομαι για μένα, η προσωπικότητά μου, ότι βιώνω και νιώθω. Και ακόμα πιο μέσα, είμαι το προσωπικό και μετά συλλογικό ασυνείδητο, που κολυμπάει σε μια θάλασσα συνειδητών και μη οντοτήτων, που οι ψυχωσικοί και πολλοί άλλοι συναντούν στην πραγματικότητα και περιγράφουν αναλυτικά, και που επηρεάζει πραγματικά τον κόσμο και δημιουργεί αληθινές και ορατές καταστάσεις, που μπορεί να επηρεάζουν υπερβολικά μεγάλες οντότητες (ανθρώπους, ομάδες ανθρώπων, οργανισμούς, ιδέες, την ύλη σε κάθε επίπεδο).

Όταν ένας άνθρωπος αρχίσει να χάνει την persona και το εγώ του (οι σκέψεις, συναισθήματα, προσωπικότητα κλπ.) αρχίζει να εμφανίζει και να βλέπει καθαρά το ίδιο το ασυνείδητο. Δεν είμαστε μόνο ύλη και δεν είμαστε μόνο ότι βλέπουμε και συνειδητά αναγνωρίζουμε, εμείς και οι γύρω μας. Ακόμα και η σκοτεινή ύλη είναι το λιγότερο που μπορεί να διανοηθεί άνθρωπος για ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και όμως ΥΠΑΡΧΕΙ. Η απώλεια της ομαλής λειτουργίας των εξωτερικών στρωμάτων φέρνει πιο έντονα στην επιφάνεια τα βαθύτερα στρώματα. Από την ιστορία της οικογένειας μέχρι την ιστορία μεγαλύτερων ομάδων ανθρώπων και όχι μόνο. Και αυτά εμφανίζονται ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΑ και στην πραγματικότητα, παίζοντας ουσιαστικό ρόλο και καθορίζοντας καταστάσεις, είτε αυτό είναι ορατό και κατανοητό είτε δεν είναι. Οι καταστάσεις και πράξεις που έχουν γίνει μια φορά αφήνουν πάντα ένα ισχυρό ή όχι αντίκτυπο στο περιβάλλον τους και επηρεάζουν και το μέλλον και αυτό δεν είναι καν κάτι που θα έπρεπε να προκαλεί εντύπωση. Αυτό που ίσως προκαλεί εντύπωση είναι ότι όλα αυτά είναι ζωντανά και μπορεί να βιωθούν ακριβώς έτσι από περισσότερους ανθρώπους και όχι έναν, αλλά ακόμα και αυτό είναι αυτονόητο.

Ψυχοφάρμακα και Παράλογα Εγκλήματα

Πολλά από όσα βιώνει ένας άνθρωπος σε απευθείας επαφή με το συλλογικό ασυνείδητο έχουν περιγραφεί και από ψυχιάτρους, που είναι ακριβώς ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΠΙΟΥ ΑΠΟ ΤΥΦΛΟ, αντιγραφή πίνακα από τυφλό κλπ. Δεν μπορούν και δε θέλουν να κατανοήσουν τι βλέπουν και φυσικά, δεν έχουν ούτε κατά διάνοια το επιστημονικό υπόβαθρο για να αντιμετωπίσουν κάτι τέτοιο. Το επιστημόνικό τους υπόβαθρο είναι του επιπέδου πόσο μεγάλη ζημιά μπορούν τυχαία να αποδώσουν σε έναν άνθρωπο (πάντα με βάση εγχειρίδια ΜΗΔΕΝΙΚΗΣ επιστημονικής ουσίας (DSM-V, ICD-10)-ειδικά στο DSM η κατανομή των «νοσολογικών οντοτήτων» γίνεται δια «ψηφοφορίας» ΕΝΤΕΛΩΣ ΓΙΑ ΝΑ’ΝΑΙ-ενώ η χρήση της είναι πρακτικά ΜΗΔΕΝΙΚΗ στην κλινική πρακτική-στα ψυχιατρεία και τις κλινικές δε, είναι «ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή» και αυτός είναι ο «ψυχίατρος» και αυτό είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες, μόνο από τα ανέκδοτα που κυκλοφορούν για τους ψυχιάτρους και που είναι ψήγματα μπροστά στην πολύ χειρότερη πραγματικότητα) και τι «φάρμακα» θα δώσουν, που πρακτικά ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ και η χορήγησή τους γίνεται ΤΥΧΑΙΑ.

Ενδεικτικά, οι υποθέσεις της ντοπαμίνης και της σεροτονίνης δημιουργήθηκαν για να καλύψουν με πέπλο μυστηρίου την καταστολή (η ντοπαμίνη είναι βασικός νευροδιαβιβαστής και η καταστολή της προκαλεί υπολειτουργία, ατροφία και μερική θανάτωση κυττάρων του εγκεφάλου-ενδεικτικά σε 2 χρόνια χορήγησης αντιψυχωσικών μπορεί να εξαφανιστεί το 7-10% της εγκεφαλικής μάζας, φυσικά ανεπιστρεπτί, σύμφωνα με πολυάριθμες δημοσιευμένες εργασίες) ή την υπερδιέγερση (η σεροτονίνη είναι ένας άλλος νευροδιαβιβαστής) του εγκεφάλου. Η υπόθεση της ντοπαμίνης εμφανίστηκε αφού χορηγήθηκαν φάρμακα που μπλοκάρουν τους υποδοχείς της σε ασθενείς κλινικών που μέχρι τότε υφίσταντο διάφορα βασανιστήρια (ηλεκτροσόκ, κώμα με ινσουλίνη και διάφορους τρόπους βασανιστηρίων με μηχανικά μέσα) και τους έκαναν όλους «φυτά», οπότε άρχισε να διαδίδεται ότι στον εγκέφαλό τους τους περίσσευε η ντοπαμίνη και έπρεπε να την κόψουν (είναι σαν τις περικοπές μισθών-ακριβώς το ίδιο). Αυτή είναι η υπόθεση της ντοπαμίνης. Στα αντιψυχωσικά περιλαμβάνεται επίσης η δυνατότητα καταστολής υποδοχέων και άλλων νευροδιαβιβαστών, όπως της σεροτονίνης, της ακετυλοχονίνης, κλπ. κλπ. (περιλαμβάνονται σχεδόν όλες οι χημικές συνάψεις στις οποίες δρουν νευροδιαβιβαστές).

 

Η υπόθεση της σεροτονίνης είναι αντίστοιχη, ότι με αύξηση των επιπέδων σεροτονίνης και υπερδιέγερση του εγκεφάλου καλύπτονται ελλείψεις σεροτονίνης που δεν υπάρχουν, απλώς υπάρχει υπερδιέγερση και ευφορία. Μια υπόθεση που δημιουργήθηκε για να καλύψει την πραγματικότητα, ότι δεν υπάρχει έλλειψη αλλά δημιουργείται τεχνητή περίσσεια (που υποτίθεται ότι θεραπεύει την κατάθλιψη, αλλά δεν μπορεί να το κάνει γιατί ΦΥΣΙΚΑ δεν αντιμετωπίζει τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ της, που είναι εξωτερικά γεγονότα και καταστάσεις). Πολύ συχνά, μάλιστα, ουσίες που προκαλούν υπερδιέγερση μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτοκτονίας σε καταθλιπτικούς και αυτοκτονικούς, ίσως και γιατί βρίσκουν το κουράγιο και την ενέργεια να αυτοκτονήσουν, ενώ πρώτα ήταν απλώς σε ένα τέλμα. Αυτό γιατί οι συνθήκες που τους «έπνιγαν» πριν εξακολουθούν να τους πνίγουν ακόμα και αυτό είναι ένα κοινό «πρόβλημα» της ψυχιατρικής, μαζί με πολλά άλλα, που συζητιώνται μεταξύ τυριού και αχλαδιού σε αφροδισιακές συζητήσεις περί του πόσα λεφτά παίρνει ένας καλοπληρωμένος γιατρός και τι καλούς χορηγούς/διοργανωτές είχε και αυτό το συνέδριο, και «κάτι μαλάκες ΨΟΦΑΝΕ με αυτά, αλλά δε μας πειράζει, είναι ΠΡΟΒΛΗΜΑ τους και ΔΙΚΑΙΩΜΑ τους, αρκεί να με πληρώνουν εμένα και να ΣΑΣ ΔΟΥΛΕΥΩ όλους ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ». Τα περισσότερα ψυχιατρικά/ψυχολογικά/ψυχαναλυτικά και περίξ συνέδρια είναι ακριβώς έτσι (να μην επεκταθώ και σε άλλα γιατί θα ήταν λυπηρό).

https://athens.indymedia.org/post/1533630/

Exorcism As a Cure for Mental Illness? Stop Taking Meds, & Go Get EXORCISED? (Deliver Us From Evil)

ΟΙ ΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ / ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 1ο)

Η ανάρτηση Θα ασχοληθεί με διάφορες απάτες οι οποίες αφορούν την ψυχιατρική / ψυχολογία και ενδιαφέρει τους ψυχικά ασθενείς, τους συγγενείς και φίλους αυτών καθώς και οποιονδήποτε διακρίνεται από ανθρωπιά.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Θα ξεκινήσουμε θέτωντας μερικές ερωτήσεις και παρατηρήσεις σχετικές με την ψυχολογία / ψυχιατρική στις οποίες θα αναφερθούμε μέσα στο κυρίως κέιμενο και καλό θα ήταν να τις έχει κατά νου ο αναγνώστης.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ “ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ” / “ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ”.

1. Πως μπορεί να μελετάει ο ψυχολόγος κάτι το οποίο διδάσκεται ότι δεν υπάρχει;

2. Πως μπορεί να γιατρεύει ο ψυχίατρος κάτι το οποίο διδάσκεται ότι δεν υπάρχει;

3. Πως μπορεί να θεραπευει ο ψυχοθεραπευτής κάτι το οποίο διδάσκεται ότι δεν υπάρχει;

4. Γιατί η ψυχολογία / ψυχιατρική αλλοίωσαν την Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιώντας μια λέξη με δεδομένη έννοια η οποία βρισκόταν σε χρήση για 2000 χρόνια [η λέξη ψυχή έχει διαφορετικό ορισμό (*1) για τους Έλληνες και διαφορετικό (*2) για τους ψυχολόγους / ψυχίατρους];

5. Γιατί χρησιμοποίησαν τον όρο «ψυχή» ως πρώτο συνθετικό της ονομασίας τους [ΨΥΧΟλογία, ΨΥΧιατρική] αφού προηγουμένως παραποίησαν το σημαίνον και το σημαινόμενο της λέξης προς εξαπάτηση των χρηστών της Ελληνικής γλώσσας;

6. Γιατί διατείνονται ότι είναι «επιστήμες», ενώ έχουν άποψη για το μεταφυσικό με βασικό ισχυρισμό ότι μετά τον θάνατο μας οι ΣΚΕΨΕΙΣ, ΙΔΕΕΣ, ΠΑΡΟΡΜΗΣΕΙΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ παύουν τον οποίο όμως δεν τεκμηριώνουν.

7. Γιατί καπηλεύτηκαν την εξομολόγηση και πνευματική καθοδήγηση από τον Χριστιανισμό μετά από ΒΑΡΕΩΣ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ προκειμένου να καταστήσουν την διαδικασία ελέγξιμη από τον αμφιβόλου ηθικής ανθρώπινο παράγοντα; [Αφαίρεση ηθικών αξιών, αφαίρεση εσωτερικού (συνείδηση) και εξωτερικού ελέγχου (πίστη Στον Θεό και σε Κρίση) του ψυχοθεραπευτή, εισαγωγή αμοιβών αντί να είναι δωρεάν].

8. Γιατί διαδίδουν τον αθεισμό; λέγοντας:
8.1. ΨΥΧΗ = ΣΚΕΨΕΙΣ + ΙΔΕΕΣ + ΠΑΡΟΡΜΗΣΕΙΣ + ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ + ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
8.2. Μετά το θάνατο ΣΚΕΨΕΙΣ, ΙΔΕΕΣ, ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΠΑΡΟΡΜΗΣΕΙΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ παύουν
8.3. Ο Θεός είναι ανθρώπινη επινόηση.

(*1) ΟΡΙΣΜΟΣ (Βικιπαίδεια: URL: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A8%CF%85%CF%87%CE%AE):

Η λέξη «ψυχή»[1] (από το ρήμα «ψύχω», δηλ. «φυσώ», «πνέω») κυριολεκτικά σημαίνει την «ψυχρή πνοή», δηλαδή την ύστατη ένδειξη της ζωής στο σώμα που γίνεται αισθητή από την αναπνοή.[2] Εντούτοις, από αρχαιοτάτων χρόνων ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει πολύ περισσότερα, ιδίως όσον αφορά στις νοητικές λειτουργίες του ανθρώπου και τη μετά θάνατον ζωή, με ειδικά το τελευταίο να έχει κυριαρχήσει στη θρησκεία και τη φιλοσοφία. Λόγω των πολλών απόψεων για τη θρησκευτικο-φιλοσοφική σημασία της «ψυχής», οι ορισμοί που υπάρχουν είναι τουλάχιστον δεκάδες, αλλά ωστόσο ο συνηθέστερος είναι αυτός που ορίζει την ψυχή ως την άυλη ουσία του ανθρώπου η οποία αποτελεί την έδρα της προσωπικότητάς του, επιζεί μετά τον θάνατο του σώματος, όντας η ίδια αθάνατη, και στη συνέχεια μεταβαίνει είτε σε κάποια άλλη κατάσταση, σε άλλο τόπο, είτε σε κάποιο άλλο σώμα. Είναι γεγονός ότι αυτός ο συνήθης ορισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πλατωνική ψυχολογία, δηλαδή μελέτη της ψυχής, η οποία, παρά τα κενά της, επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει τους στοχαστές, τους φιλοσόφους και τους θεολόγους. Παρ’ όλα αυτά, οι απόψεις που εκτίθενται στα πλατωνικά έργα αποτελούν μια απόπειρα συστηματοποίησης και ανάπτυξης προϋπαρχουσών θεωριών, δεδομένου ότι τα ερωτήματα για τη φύση του ανθρώπου και τον θάνατο είναι πολύ παλαιότερα του Πλάτωνα και έχουν απασχολήσει ίσως όλους τους πολιτισμούς.

(*2) ΨΥΧΗ = ΣΚΕΨΕΙΣ + ΙΔΕΕΣ + ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ + ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ + ΠΑΡΟΡΜΗΣΕΙΣ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ “ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ” / “ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ”.

9. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ επειδή ισχυρίζονται, χωρίς αποδείξεις, ότι («μετά το θάνατο παύουν οι σκέψεις, οι ιδέες, τα συναισθήματα, οι παρορμήσεις και η συνείδηση«). Επιπλέον, για άγνωστο λόγο δεν υιοθετούν την τίμια προσέγγιση (*3).

10. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΡΕΥΜΑ γιατί δεν ασχολούνται με έσχατες ή οριακές συνθήκες/ερωτήσεις.

11. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ επειδή το κύριο γνώρισμα όλων των θρησκειών είναι η αναγνώριση της ύπαρξης ανθρώπινης ψυχής.

(*3) «Σε ότι αφορά το τι συμβαίνει μετά θάνατον δεν γνωρίζουμε επειδή δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε»

Στα παραπάνω θα ήθελα ο αναγνώστης να έχει κατά νου και μερικά βασικά ερωτήματα σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο της ψυχοθεραπείας στην Ελλάδα, το θέμα και η συζήτηση της οποίας αναπτύσσεται στην συγγενή ανάρτηση Ο ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΕΝΟΣ, Ο ΑΝΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΙΑΦΑΣ (URL: http://www.e-psychology.gr/forum/thr…A6%CE%91%CE%A3). Στο τέλος κάθε ερωτήματος παραθέτω την σελίδα των σχολίων στην οποία κατέληξε το συναφές κομμάτι της συζήτησης επειδή η εκκίνηση του κάθε τμήματος συζήτησης δεν είναι πάντα σαφής. Για όσα ερωτήματα απουσιάζει η σελίδα κατάληξης, λυπάμαι αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση σε ότι αφορά αυτά τα σημεία ακόμα.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

12. Για ποιό λόγο υφίσταται ένα πορνογράφημα όπως αυτό το οποίο αποκαλούν “κώδικα δεοντολογίας” οι ΣΕΨ / ΠΨΣ; [σχόλιο #252, σελίδα 17]

13. Γιατί ο ΣΕΨ / ΠΨΣ διατηρεί δήθεν πειθαρχικό έλεγχο τον οποίο ασκεί με βάσει το παραπάνω πορνογράφημα; [σχόλιο #300, σελίδα 20]

14. Γιατί νομοθετικά υπάρχει πλήρης έλλειψη προβλεπόμενων ποινικών κυρώσεων για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας; [σχόλιο #332, σελίδα 23]

15. Γιατί νομοθετικά υπάρχει πλήρης έλλειψη προβλεπόμενων αποζημιώσεων και διεκδικήσεων για τους θεραπευόμενους; [σχόλιο #332, σελίδα 23]

16. Γιατί ο ΣΕΥΥΠ «κάνει τον ******» όταν καταγγέλονται ψυχιατρικές μονάδες; [σχόλιο #325, σελίδα 22]

17. Γιατί το ανάλγητο υπουργείο υγείας δεν διασφαλίζει τον θεραπευόμενο ψυχικά ασθενή από εκμετάλλευση υποχρεώνοντας την έκδοση έγγραφης διάγνωσης και πλάνου εργασίας από τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, δίνοντας την δυνατότητα ο θεραπευόμενος να καταγράφει όλες τις συνεδρίες συμπεριλαμβανομένου της πρώτης γνωριμίας, πρακτική η οποία εφαρμόζεται στο πλήρως ιδιωτικό σύστημα υγείας των ΗΠΑ από τις οποίες αντιγράφουμε το +90% της ιατρικής πρακτικής;

Επίσης, γιατί δεν υπάρχει επιμόρφωση των θεραπευομένων σχετικά με το ΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να παίρνουν από τις συνεδρίες τους; [σχόλιο #84, σελίδα 6 του παρόντος]

18. Γιατί υπάρχει πλήρης απουσία στατιστικών μεγεθών σε ότι αφορά την αποτελεσματικότητα [ή εν προκειμένω την αναποτελεσματικότητα] της ψυχοθεραπείας εκ μέρους Υπουργείου Υγείας, ΣΕΨ, ΠΨΣ και ΕΛΣΤΑΤ; [σχόλιο #284, σελίδα 19 και #321, σελίδα 22]

19. Γιατί διδάσκεται – από προπτυχιακό επίπεδο! – η συντεταγμένη άρνηση συμμετοχής των αποφοίτων ψυχολογίας σε συνεργασίες οι οποίες περιλαμβάνουν τον έλεγχο τους από οποιονδήποτε και για οποιονδήποτε λόγο;

20. Γιατί υφίσταται η παγίδα των αμοιβών των αποφοίτων ψυχολογίας οι οποίοι βομβαρδιζόμενοι από φόρους, τέλη, ασφαλιστικές εισφορές, νοίκια, λογαριασμούς ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ) εξαναγκάζονται να θυσιάσουν τις ηθικές αξίες τους, ιεραρχόντας τις αμοιβές τους πάνω από τις ανάγκες των θεραπευομένων, ώστε να επιτύχουν επιβεβλημένα ελάχιστα έσοδα;

21. Γιατί τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία αρνούνται – και πάλι συντεταγμένα – να συμμετέχουν σε ψυχοθεραπευτικά σχήματα αλλά δεν υφίσταται πρόβλημα στο να συμμετέχουν στην ψυχοφαρμακευτική αγωγή ή τον εγκλεισμό των ψυχικά ασθενών;

22. Γιατί η “ψυχοθεραπεία” της δημόσιας υγείας περιλαμβάνει ΜΟΝΟ ψυχολογική υποστήριξη και η “ψυχοθεραπεία” των ιδιωτών επαγγελματιών ψυχικής υγείας ενασχόληση ΜΟΝΟ με τα δευτερεύοντα προβλήματα του θεραπευόμενου;

Τέλος, θα πραγματοποιήσουμε και μια διάκριση “για να μη χάσουμε τη μπάλα” στα όσα θα ακολουθήσουν:

Όταν στο κείμενο το οποίο ακολουθεί δείτε την λέξη ψυχή γραμμένη με πλάγια κόκκινα γράμματα, θα αναφερόμαστε στον ορισμό της ψυχολογίας / ψυχιατρικής ο οποίος δεν είναι άλλος από το:

ΨΥΧΗ = ΙΔΕΕΣ + ΣΚΕΨΕΙΣ + ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ + ΠΑΡΟΡΜΗΣΕΙΣ + ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Ενώ, σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, όπου θα δείτε την λέξη ψυχή με φυσιολογικό μαύρο χρώμα και χωρίς πλάγια γραμματοσειρά θα αναφερόμαστε στον ορισμό τον οποίο δίνει η βικιπαιδεία (*1) τον οποίο παραθέτω πιο πάνω, ο οποίος είναι ο ίδιος ορισμός τον οποίο χρησιμοποιούμε οι μη-ψυχολόγοι, μη-ψυχίατροι και απανταχού θρησκευόμενοι κυρίως επειδή περιέχει την άφθαρτη, αιώνια και άϋλη διάσταση αυτής.

1 Μέρος – Θεραπευτική αγωγή είναι το Ευαγγέλιο του Χριστού μας, αφού θεραπεύει ψυχή και σώμα.

Mental Illness – Demonic Spiritual Warfare Exposed! – Spirit World II

 

 

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ

www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *