ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ…ΣΚΥΛΙΑ

4.13/5 (23)

Μία βόλτα να κάνει κανείς τα πρωινά και τα απογεύματα στις γειτονιές της πόλης θα συναντήσει πιο πολλούς σκύλους παρά ανθρώπους. Και σκύλους όχι αδέσποτους, αλλά με τα αφεντικά τους. Και αφεντικά όχι τίποτα γριούλες ή «γεροντοκόρες», αλλά φοιτητές, φοιτήτριες, Under 40.
Εάν δε ακούσει τις σκυλο-κουβέντες των αφεντικών, πήζει από «αγάπη μου», «κοπέλα μου», «χρυσάφι μου», και άλλες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της καθημερινότητας των «παιδιών- σκυλιών» τους.

Σε μία κοινωνία σε κρίση και παρακμή το οξύμωρο του να αυγατίζουν τα διάφορα pet shops, δεν είναι καθόλου οξύμωρο. Και δείχνει αυτό το ταπεινό, καθημερινό γεγονός μία απάντηση για το πρόβλημά μας σήμερα, ως κοινωνία. Γιατί εκεί είναι η ασθένεια, και όχι στα συμπαθητικά τετράποδα. Μάλιστα, η ασθένεια έχει και επιθετική διάσταση, καθώς όλοι γνωρίζουν ότι και σε επίπεδο δημόσιου λόγου (αλλά πλέον και νομικό) οι προσβολές και οι κακομεταχειρίσεις των ζώων αποκτούν βαρύτητα και σημασία πολλές φορές μεγαλύτερη της αντίστοιχης των ανθρώπων.

Διάφορες φιλοζωικές ομάδες- εν είδει λαϊκών πολιτοφυλακών- καραδοκούν παντού για να ελέγξουν, καταγγείλουν, καταδικάσουν, μηνύσουν. Πολλές φορές με θύματα αθώους ανθρώπους. Φυσικά, είναι δείγμα αξιακής αλλοίωσης. Από τα ζώα σαν περιουσιακό στοιχείο, βοηθούς- εργάτες, των παραδοσιακών αγροτικών-ποιμενικών κοινωνιών, περνούμε στη φάση της αστικοποίησης όπου τα ζώα είναι οικιακοί φίλοι και συνεργάτες της πυρηνικής οικογένειας. Δεν είμαστε καν εκεί.

Στην τωρινή μας κατάσταση τα οικιακά ζώα έχουν γίνει αντικείμενα πόθου και συναισθηματικής εξάρτησης. Παρέχουν λόγο ύπαρξης σε ανθρώπινες ψυχές που δεν έχουν και πολλούς λόγους για να ζουν. Είναι «πεδία» εύκολου και ανώδυνου συναισθηματισμού- σε αντίθεση με τα παιδιά- καθώς ούτε τα έξοδα των παιδιών έχουν, ούτε προκαλούν τα συναισθηματικά ρίσκα και τις ταλαιπωρίες της ανατροφής παιδιών. Η κοινωνία μας είναι κοινωνία του εύκολου συναισθηματισμού. Βλέπουμε την αντίστιξη στους διαφόρων λογιών ανώμαλους και κακόψυχους, που διαβλέποντας την τάση, προβαίνουν σε πράξεις βασανιστηρίων ή σεξουαλικών συνευρέσεων με τα ζώα, διότι η κάθε εποχή έχει τα εγκλήματα που της αναλογούν.

Κάναμε λόγο για αστικοποίηση, συναισθηματικές επενδύσεις, εύκολο και ανώδυνο συναισθηματισμό. Υπάρχει όμως και μία ακόμη αντεστραμμένη όψη που συνηγορεί, κατά παράδοξο τρόπο, στα παραπάνω. Στις παλαιότερες κοινωνίες ήταν πάντα ανεκτή μία ανθρώπινη απειλή προς τα ζώα όταν διακυβεύονταν ζητήματα πείνας και μετεγκατάστασης της οικογένειας, στην εποχή μας που οι «δυτικές» κοινωνίες δεν κατατρύχονται από αυτά τα θέματα, οι απειλές προς τα ζώα εμφανίζονται ως «χωρίς λόγο», αναίτιες και απροϋπόθετες, κατά συνέπεια απόλυτα κατακριτέες.

Με άλλα λόγια, εφόσον δεν πεινάμε πια, (για να έχουμε το άλλοθι του κυνηγιού και της σφαγής του ζώου) και εφόσον δεν αγγίζει την ηθική μας συνείδηση η (πραγματική) κακομεταχείριση των σταβλισμένων, ακίνητων ζώων σε φάρμες- εργοστάσια που συναντούν τον θάνατο με βιομηχανικό τρόπο, οξύνονται τα καθημερινά ηθικά μας ανακλαστικά απέναντι στο προφανές ότι το ζώο δεν είναι άνθρωπος. Διότι ο πολιτισμός της μεταμοντερνικότητας είναι ο πολιτισμός της απόλυτα προσωπικής ηθικής, που εφαρμόζεται επιλεκτικά.

Αυτό το ηθικό – αξιολογικό υπόβαθρο είναι ο δημιουργός του προβλήματος της σχέσης ανθρώπου-ζώου, και είναι αυτό που διαιωνίζει μία απέραντη υποκρισία.

Πηγή Κατάνυξη
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Αξιολογήστε Το

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Loading...

Μπορεί να σας αρέσει...

5 Σχόλια

  1. Ενώ η φιλοζωία ανθίζει,η φιλανθρωπία πάει περίπατο.Βλέπεις το ζωάκι χρειάζεται μόνο την τροφή του και τα εμβόλια του ενώ ενα μωρό θέλει τα πάντα.θα γκρινιάζει,θα κλάψει δε θα σε αφήσει να κοιμηθείς.Στη συνεχεία θα πρέπει να το μεγαλώσεις,να το σπουδάσεις και τελειωμό δεν έχει,έτσι?
    Άσε που το ζωντανό θα ανεχθεί οποιαδήποτε ιδιοτροπία ή άσχημη συμπεριφορά σου η ακόμα και αδιαφορία σου προς αυτό.Και μετά εσύ όποτε σου γουστάρει κι έχεις κέφια θα πας να το χαϊδέψεις χωρίς να δώσεις ούτε εξήγηση για την προηγούμενη συμπεριφορά σου.
    Όμως ο άνθρωπος είναι κάτι τελείως διαφορετικό.Αν του φερθείς άσχημα ίσως αντιδράσει,αν εσύ μετά θελήσεις να τα ξεχάσεις τότε εκείνος μπορεί να μην είναι έτοιμος να το καταπιεί κ.ο.κ. Και το πιο δύσκολο είναι ότι πρέπει να ζητήσεις και συγνώμη,πφφ.Τι σου λέω τώρα ε?
    Αγαπητοί φιλόζωοι να ξέρετε όμως ότι όταν έρθει η ώρα θα δώσετε λόγο όχι γιατί αγαπάτε και καλώς κάνετε τα ζώα,αλλά για το ότι κάνατε πέρα τους συνανθρώπους σας.Είναι μεγάλο αμάρτημα να στερείτε ένα πιάτο φαγητό(εάν μπορείτε) σε ένα αδελφό μας για να πάρετε κονσέρβες για τα ζωντανά σας.Όπως θα δώσετε λόγο και για το ότι περιφρονήσατε την εντολή του κυρίου μας «αυξάνεστε & πληθύνεστε».
    Εύχομαι σύντομα να έρθετε σε συναίσθηση και να καταλάβετε την πλάνη στην οποία έχετε υποπέσει και να αλλάξετε.
    ο Θεός μαζί μας…

  2. Διαφωνώ κάθετα και με το άρθρο σας και με το σχόλιο… εμείς λοιπόν οι πραγματικοί φιλόζωοι κι όχι οι γιαλαντζοί δεν ειναι λίγες οι φορές που κάναμε έρανο για συνανθρώπους μας.. που περιθάλψαμε αστέγους οι οποιοι είχαν μαζί τους αδέσποτα ζωάκια που δεν ήθελαν να τα αποχωριστούν και άνθρωποι σαν εσάς ουτε στο κατώφλι τους δεν θα τους έβαζαν εμεις ανοίξαμε και σπίτια και αποθήκες και ότι διέθετε ο καθένας.. τις κονσέρβες τις αγοράζουμε από το υστέρημά μας απο το ίδιο το υστέρημα θα βρει και ένα πιάτο φαί ενας πεινασμένος συνάνθρωπός μας…. μην κρίνετε τους ανθρωπους που προστατεύουν τα ζώα δεν θα πω αγαπούν γιατί αυτό ειναι το αυτονόητο δυστυχώς όχι για όλους .. αν όλοι εσείς σκύβατε λίγο περισσότερο με αγάπη και ανθρωπιά επάνω τους αν ολοι εσεις βάζατε και ένα μπωλ νερό και φαγητό έξω από την πόρτα σας αν δεν τρέχατε με το αυτοκίνητό σας και δεν τα διαλύατε , αν φωνάζατε την αστυνομία όταν ακούτε να δέρνουν ένα σκύλο, αν καταγγέλατε τις φόλες αν πηγαίνατε έστω και ένα άρρωστο αδέσποτο στο γιατρό αν στρώνατε ένα χαλάκι στην πόρτα σας για να προφυλαχθεί από τις κρύες μέρες και την βροχή δεν θα υπήρχαμε εμεις οι γραφικοί φιλόζωοι.. η ευθύνη θα ειχε μοιραστεί..χαίρομαι που τα νέα παιδιά αντιλαμβάνονται την έννοια φιλοζωία και εθελοντισμός .. κάτι που στην γενιά των 50 plus ήταν αδιάφορο.. εως ανύπαρκτο..και να ξέρετε πως οι περισσότεροι έγιναν φιλόζωοι μαθαίνοντας την βαναυσότητα των ανθρώπων πάνω στα κορμάκια των αθώων ζώων μέσω διαδικτύου κάθε ευαίσθητος άνθρωπος οφείλει να προστατεύει ένα ζώο.. . δεν φταίνε τα ζώα για την υπογεννητικότητά μας… τα 400 ευρώ μισθός φταίει και η ανεργία…. .

    • Να αρχίσετε να μαζεύετε και τις κοπριές των σκύλων σας. Ο 1 στους 100 απο εσας το κάνει. Στην Νέα Σμύρνη όλα μα όλα τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα κόπρανα σκύλων. Εσείς μιλάς για το 1% των «φιλόζωων». Οι υπόλοιποι μόνο το σκύλο σας κοιτάτε και τίποτα άλλο. Ξέρω περιπτωσάρα που η άλλη έκανε έκτρωση το δευτερο παιδί γιατί βαριόντουσαν να έχουν 2 παιδιά και πήραν σκύλο. Αντε μην πάρω ανάποδες.

      • Yπάρχει νομος και πρόστιμα… οι περισσότεροι φιλόζωοι ειναι με σακκουλάκια στα χέρια… το αν στην περιοχή σας υπάρχουν ανεγκέφαλοι θα φταίει το κλίμα σας..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *